(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Nighean an airiche : cunntas firinneach agus cudthromach : ann an cuig earranaibh"

V; - 



' Tfc-V'^fl^ 







Digitized by the Internet Archive 
in 2013 



http://archive.org/details/nigheanairichecu1822rich 



NIGHEAN AN AIRICHE; 



CUNNTAS FIRINNEACH AGUS CUDTHROMACH. 



ANN AN CUIG EARRANAIBH, 



AJR A THOIRT AIR AGHAIDH LE AON DO 
CHLEIR NA H-EAGLAIS SHASNAICH. 



A NIS 

AIR EADAR THEANGACHADH, 

LE 

C. MACLAURUINN: 

Badar theangair « Ainmeanna Cliuteach Chriosd. 



GLASCHU, 

CLO-BHUAILTE LE A. OG, AGUS D. GALLIE, 
Agus ra'n reic airson an Eàdar tkeangair. 

1822. 



I 



DO'N LEUGHADAIR. 



.9 



Tha 'n cunntas a leanas air eadar-theangachadh ann an 
dochas gu'm faod e bhi aìr a bheannuchàdh airson mùiimtìr 
neo churamach a thoirt gu smuainteachadh air na nithibh a 
bhuineas da n slainte shiorruidh, le bhi deanamh ràogjngm 
do'n chuid mhaith sin nach d' thoirear uatha; mar a tha 
cosmhuil a rinn ise mu 'm bheil so air a scriobhadh. Ghuidi' 
inn oirbhse aire shonruichte a thoirt dha.so a mhuinntir 
dh' f haodas a bhi do'n ìnntinn f haoin dhiomhain da 'n 
'&igkean an iriche ann an laithibh a h aineolais; mar a j r 
e air aideachadh leatha fein gu saor nuair a chaidh a V 
tinn a shoillseachadh, agus a fhuair i dearbhshoilleirea«: 
mu a peacannaibh. Bha ise mor cts na luideagaibh leis I 
robh an taobh a muigh air a sgeaduehadh; is amhuil f 
moran agaibhse: nuair nach eil curam sam bith agaibh < W, 
mar a bhitheas an >t-anam air a sgeudacliadh ; ged a tna l * 
glan ruisgte, adh' easbhuidh fireantachd agus fior naomhc 
nithe a tha amhain ra 'm faotainn ann an Criosd, a tha 3 
dheanamh do gach neach a chreideas, " na ghliocas, u 
f hireantachd, na naomhachd, agus na shaorsa:" f huair ise rti i 
so e, agus is amhuil a bhios e air f haotainn leibhse, à&. 
sibh aithreachas, agus ma chreideas sibh an soisgeui. 

Cait' a sheasas oige, riomhadh, agus eireachdas, nuai 
thig euslaint agus bas ? Siubhlaidh iad seachad mar bhlaai 
f heoir. Faodaidh cleachduinn an t saoghail so muinniii 
a thoileachadh f had sa tha slaint' agus neart aca ; 
^uair a dh' f hiosraichear iad le tinneas agus coslas bais, na 
.ann a chraidheas e iad na 's mo a bhi cuimhneachadh nta* 
chaith iad am beatha ann an diomhanas agus an amaideacii< 
" Feuch, anis an t-am taitneach, feuch a nis la na siaintt: 

• l 



r An cfiugh ma chluinnea^ sibh a ghuth, na cruaidhìchibh 
iliur cridhe: An diugh an deigh aimsir co fada." 

Air do n ni so tachairt ann an Sasunn tha cuid do 'n chunn- 

tas nach bi air a thuigsinn co maith Ieis na Gaidhil, a thaobh 

gu bheil cleachduinn an da aite eadardhealuichte. Ach a 

thaobh teagasg na firinn, agus obair Spioraid Dhe air anam- 

aibb dhaoine, cha 'neil e deanamh eadar-dhealuchadh ciod 

a»r bith a chearna do 'n t-saoghal sa bheil e air a thoirt air 

i Jh. 

Uime sin thugadh na h uile leughas so an aire gu bheil iad 

r an dealbh ann am peacadh, agus air an gabhail sa bhroinn 

nn an cionta ; agus gur eigin dhoibh atharrachadh o 'n staid 

ìd ionnlaid na h-ath ghineamhuinn agus ath nuadhachadh 

opioraid Naoimh; do bhrigh mur beirear duine a ris nach 

i e rioghachd Dhe fhaicinn. A reir na h-uile coslaig 

lidh an t atharrachadh so oibreachadh ann an Nighean an 

riche. Fhuair so dhi sith ri Dia, air chor is air dhise " bhi 

gu'm be sin Criosd, agus bas f haghail gu 'm bu bhuann- 

ìd dhi so." A leughaidair nach 'eil thusa ullamh gu radh 

ù a thuirt Balaam roimhe so, faigheamsa bas an ionrac- 

a, agus biodh mo chrioch dheireannach cosmhuil ra chrich- 

n. Chum ruigheachd air a so, bi air tus ann a t-ionracan 

ì thu bhi air t fhaotainn ann an Criosd trid creidimh, agus 

tnaidh a chuid eile : gun so, na biodh fiughair agad ris ; oir 

as eugmhais naomhachd cha 'n fhaic neach sam bith an 

ghearna." Gu n deonaicheadh an Tighearna a bheannuch- 

h d<> gach neach a leughas e, ni il e iarrtus durachdach an 

dar theangair. 



NIGHEAN AN AIRICHE 



A CHEUD EARRANN. 

IS taitneach an obair oibreachadh grais Dhe fboill- 
seachadh, agus a lorgachadh, mar a tha e air a dheanamh 
aithnichte ann an gne agus ann an caitheadh beathti ' 
fior chlòinne Dhe. Tha e sonruichte taitneach an aire * 
thoirt cia bithchionta a tha dealradh-greine na tr< 
a soillseachadh air a chridhe, am measg na cuid ; 
bochda do 'n chinne daonna; agus a togail fianuis d j 
dh' iomhaigh Chriosd a rinn Spiorad Dhe a bhualad | 
air. Am measg an leithide sin tha treibhdhireas agu $ 
aon fhillteachd an ainm Chriosdui, air am faicinn gui u 
a bhi fuidh uallach leis na nithibh sin atha bacadl j* 
spioradalachd inntinn agus comhraidh ; nithe a tba* 1 
tuilleadh is tric a dearbhadh a bhi nan grabadh mo H 
dhoibhsan a tha caitheadh am beatha ann an inbh c ' 
ard. Is lionmhor na stairean a tha saibhreas, itìbhiS 
shaoghalta, luchd-daimh urramach, agus an fhir- t 
achd strothail aig saoghal riomhach, a tilgeil anu ai 
rathad aidmheil na diadhachd. Is sona da rir' 
(agus is aithne dhomh cuid da'n leithidibh sin ào dhPI 
eiseimpleiribh sona) far an d' rinn gras co b 

araichte a chomhrag a chumail suas ri uabhar nadurra, ì 
fein-earbsa, liontaibh meallaidh soigh, seasgair 
agus barailean saoghalta; is gu'm bheil na h-ua 
agus na cumhachdaich a taisbeanadh a bhi air _an S£ 
uchadh le« fior bhochduinn spioraid, teìn-aicb a< h,* 
irisleachd inntinn, agus doimhneachd spiorad 
cridhe. 

A 8 



\ 



Ach anns a choitchionn, ma's maith leinn diadhachd 

fhaicinn na trùscan ro-aonfhillte agus fhiorghlan fein, 

feumaidh sinn sealltuinn air a son am measg bochdan 

an t-saoghail so, a tha saibhir ann an creidimh. Cia 

&co tric is a ta bothan an duine bhochd na luchairt aig 

1 Dia ! Is urrainn lionmhoireachd a chur an ceill ie 

f fìrinn, gu'n dh' fhoghluim iad an sin, na teagasgan is 

aro-fuachmhoire, do chreidimh, agus do dhochas; agus 

gkn sin gu'n robh iad fianuiseach air na lan dearbhaidh- 

èan bu ro-chomharaichte air gliocas, cumhachd, agus 

maitheas Dhe. 

Tha 'n neach a tha 'n cunntas fa'd chomhair a run- 

tchadh a thoirt a lathair gu aire mo leughadairibh, air 

ioirt o fhior bheatha a bha da rireadh air a faicinn, 

|gus air a cluinntinn, air am araidk, agn*s ann an aite~ 

traidfo: Chuir mi eolas orra an toiseach, leis an litir a 

^.nas f haotainn, a tha mi a'g'ath-sgriobhadh o J n litir 

ìa a tjìa nis fa 'm chomhair. 



A MHAIGHSTIR URRAMAICH, 

«' Tha mi gabhail do dhanachd sgriobhadh 

a 'r n' ionnsuidh. Guidheam oifbh, gabhaibh mo 

'•ùthsgeul, oir cha do labhair mi riamh ruibh. Ach 

1 huala mi sibh aon uair, nuair a shearmonaich sibh 

ig a leithid so do eaglais. Tha mi creidsinn gu bheil 

•;bh na 'r searmonaiche dileas, a thoirt rabhadh do 

ihe?ioaich teicheadh o 'n fheirg a bhitheas air a foill- 

;acbadh an aghaidh na h-uile dhiu sin, a tha caitheadh 

11 beatha ann am peacadh, agus a basachadh neo- 

ithreachaiL Guidheam oirbh, rachaibh air bhur 

; aidh ann an neart an Tighearna. Agus gu 'm 

nanouicheadh e sibh, agus gu 'n deanadh e saothair 

ihur graidh a chrunadh le buaidh, agus gu 'n- 

ih' tbugadh e dhuibh anamanna airson bhur tuarasdail! 

'* Gheall an Tighearna bhi maille riusan a tha e 

airm agus a cur a mach a shearmonachadh fhocail gu 

leireadh aimsir : oir as eugmhais san cha 'n urraimv 

ìhmiìii ni sam bith adheanamh. Rinn mi gairdeachas 



ri chìuinntina mu na comiiaran graidh agus tair 
neachd, a nochd sibh do 'n t-saighdear bhochd sin a 
fheachd ducha* S. D. Gu cinnteach cnuir gra 
Chriosd sibh a dh' ionnsuidh an duinebhochdsin: gu'ii 
gabhadh an gradh sin sior chomhnuidh annaK 
saibhir trid creidimh ! gu 'n comh-eignicheadh e 
gu anama seachranach dhaoine a shireadh a mach, U 
iarrtus durachdach caitheamh, agus a bhi air 
caitheadh airson a ghloire ! Gu'n deanadh m 
an Spioraid Naoimh am focal a bhitheas air a l&ohàl^ 
leibh, a leantuinn le cumhachd; agus gu 'n g.uiain' 
eadh e geur-mhothachadh domhain, chum cridheacha 
bhur luchd-eisdeachd ! Gu 'm mothaicheadh lio' 
mhoireachd dhiu an t-atharrachadh diadhuidh,an 
air an deanamh nan nuadh chreutairean ann an C 
* A mhaighstir, bithibh durachdach ann an ur 
re Dia airson geur-mhothachadh agus iompac 
pheacach. Tha chumhachd-san mor, agus co u 
ainn bacadh a chur air ? Gheall e urnuigh a chreid | 
a fhreagairt; a tha air a cur suas ann an ainm a Mb : 
" larruidh sibh gach ni a 's aill leibh, agus-mth* l 
dhuibh e." Cia mar bu chuidhe dha so ar creid' 
neartuchadh, 'nuair a tha sinn air 'ur teagasg ìeìs \ 
fhccal agus leis an Spiorad an doigh air an deàfl ' 
urnuigh ! O an dochas milis sin a tha beothachad c 
mar a tha e togail suas na h-inntinn a tha air a tiìy v 
sios, 'nuair a dh' amhairceas sinn thairis air geaa * 
luachmhor Dhe ! Ciod an trocair ma 's e's gur aitì 
dhuinn Criosd, agus cumhachd aiseirigh na h 
eachaibh ! Tre chrreidimh ann an CrioscJ tha sini 9 
deanamh gairdeachais ann an dochas, agus a seallt k 
^suas ann am fìughair ris an am sin a bhi tarrujng d 
nuair a bhitheas eolas aig na h-uiie air an Ti< 
agus a bhitheas eagal orra, agus 'nuair a bhithef Ij 

each air a bhreith ann an aon latha. *j 

" Ciod an aimsir aghmhor, 'nuair a thig riòglfae *j 

i. c 

* Militf 



'hrioscn an sin bithiclh a thoil air a deanamh air tal- 

*mh, mar a ta i air a dear amh 'air neamh. Bithidh 

:>ine air am beathachadh gu laitheii le mana a 

ghraidh ; agus gabhaidh iad tlachd drioibh fein anns an 

ilighearn re an latha gu leir. An sin ciod am parras 

ia mhealas iad gu hiosal ! Cia mar a ta e beothach- 

agus a dusgadh suas, m' anama le beothalachd, 

, ligheanna Dhe a leanntuinn a mach, chum 's gu 'm 

mi eadhon earrann iosal eigin à bhi 'agam a nis ann 

Ifhì toìrtgloir do Dhia 5 agus uo 'n Uan. * 

r cead, thoisich mi ri sgriobhadh so air an 

-Sabai<l, air dhomh bhi air mo chumail ? o fheitheamh 

'r aoriidh t«>llaiseach. Bha mo phiuthar ionmhuinn, 

( n t-aou phiuthar a bha agam, a fuireach mar 

rhhiseach maille rrb*ean-uasal araid, co olc a thaobh 

siainte, is gu 'n d* thainig mise an so a dh' f heith- 

^mh na h aite, agus orra. Ach a nis cha *n 'eil i 

lak. 

s Bha mi dol a dh' asluchadh oirbh scriobhadh da 

onnsuidh ann am freagairt da so; air dhi dearbh- 

>iileireachd fhaotainn mu droch ghiulan anns an 

nsir a chaidh seachad ; agus nach do ghluais i ann an 

^hibh Dhe, ni mo a dh' iarr i a thoileachadh. Ach 

liannuich i gu durachdach a dheai>amh mar sin. 

và so a toirt orm dochas solasach a bhi agam, gu 

, eil i air dol do ghloir, agus gu bheil i 'nis a dol air 

t-aghaidh ann an comh-sheirm mhilis mailie ri feachd 

t aingeal air neamh, a seinn iongantais graidh an 

àdh. Tha dochas agam gu 'm faod mi 

jobhadh 'a nis, "Is beanhuichte na mairbh a gheibh 

san T%hearn." 

huk i 'n ceill a h-iarrtas a ghabhail Suipeir an 

jìearn, agus a chur cuimhne air a bhas, 'agus air 

gàj iuachmhor. Dh' innis mise dhi, co maith 

.dh* fhaod mi, ciod e Crìosd a ghabhail na cridhe; 

ì air do anmhuinneachd a cuirp meudachadh, cha 

ainmicb i ritliist e. Bha i sealltuinn cosmhuil ri bhi 

ilc striochdta mun do chaochail i. Tha mi g' altrum 



i dochais gu bheil i air dol o shaoghal bais agus peacfùd** 
gu bhi maille ri Dia gu sioi ruidh. 

" Le 'r cead, tha dochas agam nach gabh sibh ir* 
thlachd num, creutair bochd aineolach, a leithid 
dbanachd a ghabhail, ann an scriobhadh da 'r n-ion 
soidh. Ach tha earbsa agam, mar a tha sibh a> 
gairm gu peacaich a theagasg ann an slighibh Dhe» 

I gu 'n giuiain sibh leam ; agus £U 'm bi sibh co cao 
neil is gu 'm freagair sibh an litir so a tha air a d 
scriobhadh, agus gu 'n d' thoir sibh dhomh cuid 
do chomhairlean. Is e durachd mo chridhe an iv 
tinn a bha ann an Cricsd a bhi agam, chum 's an u 
a dhuisgeas mi suas na chosamhlachd, an sìn gu 'iu 
mi air mo shasuchadh. 

' " Chuir mo phiuthar an ceill a miann gu 'n adfc 
laiceadh sibh i. Cha 'n urrainn Hiinisteir ar sgireach 
teachd caite sam bith am bi i air a giulan. Bithidb 

aig a leithid so do aite . Shiubhail i air . 

uinaDimairt, agus bithidh i air a h-adhlacadh air l 
haoine na air Disathuime, (ciod air bith is ro-ghoirca ' 
aiche dhuibhse,) air tri uairean an deigh a mheadhon 
latha Le 'r cead cuiribh fios freagairt leis an teacr 
'aire, a thoirt fios dhomh an urrainn dhuibh aom 
adh le 'm 'iarrtas ; i 

O bhur seirbhiseach neo-airidh, j 

Eàlasàid W : 

Bha mi air mo bhualadh gu mor leis an fhonn 
fhillte agus threibhdhireach do chrabhadh a bha 
chuir amach leis an litir so. Cha robh i ach ro mhe 
onach aìr a scriobhadh, agus air a cuir an orr 
thaobh nan litrichean. Ach is ann a rinn so an scri. = 
adair neo-aithnichte gu ruige so, fhagail na b' 
mhuinne; do bhrigh gu 'n robh e ag amharc na fhio ' 
chomhar air aonachd isleachd inbhe, ri tomhas a: 
dhiadhachd. Mhothaich mi bhi fior thaingeil gu 'n 
i'obh mi air mo dheanamh sonà le aon-eolais do o t' i 
seorsa so; agus sin an tuilleadh, do bhrigh gu'n rohì i 



JLU 



n jerthid sin do luchd eolais ro ainneamh anns a 

rhearsnachd san am sin. 'S 'tric a mhiannuich 

i 'm biodh comhluadar Jitrichean do 'n ghne so a 

r inn tuilleadh misnicb, agus air a chleachdumn na 

iho na 'r measg. Tha ao'ihàr ro-mhor agamair 

\\rt gu maith mu'n bhuaidb aige araon orm fein, 

s air muinntir eile. Bha comh-luadar trid litreàch, 

naith ri comhradh ris na bochdan crabhach, gu 

rìa inneal dusgaidh agus ath-bheorhachaidh do 'm 

: he fein ann am meadhon dieasnais; agus ann an 

t dhomh an fhiosrachaidh a b'u ro-tha:bhaiche 

m giujan coitchionn dreuchd na ministreileaehd. 

o luath sa bha 'n iitir air a leughadh, dh' f hiosraich 

co ghiulain i ? Be 'm freagradh, " tha e>feitbeamh 

taobh a muigh a gheata," 'le'r cead. 

Chaidh mi mach a labhairt ris, agus chunnaic mi 

amì duine measail, neach a rinn f halt fadalia-h, agus 

hnuis a bha gu donihain air preasadh; tuilleadh agus 

s cumanta thoilltinn. Bha e- leigeiì cùdthronra 

airdein air a gheata, agus bna na deoir a sruthadh a 

8 air aghruaidhean. Air dhomhsa dol air m' agh- 

, chrom se e fein gu Jar, agus thubhairt e, 

'• Le 'r cead, thug mi da'r n-ionnsuidh litir 'o 'm nigh- 

; ach tha eagal orm gu'n smuaintich s'bh sinn ro- 

'iana, ann an iarruidh oirbh na h-uiread tihragh a 

T haii." 

/« Chasmuainich air aon chor," f hreagair mi, "bith- 

li da rireadh aoibhneach freasdal dhuitse agus do 

feam bith do 'd theaghlach anns a ghnothuch so; 

lioi's gu'm bi e uiie thaitneach do mhinisteir bhur 

achd."> 

u Le 'r cead, dh' innis e dhomhsaan de, gu 'm biodh 

'ro'-aoibhneach na 'm b' urrainn mi duin' uasal eigin 

haotainn, a thigeadh agusrfi dh'adhlaiceadh mo leanabh 

>ochd air a shiòri; do bhrigh gu bheil e fuireach cuig 



»i!e uainn, 



agus gu bheil gnothuch araid aige air an la 
nuair à. dh' ìnnis mi so do/Ba nighin, dh' iarr i 
v, m tighin da 'r n-ionnsuidhse, le*? cead, agus an litir 



11 

a tboirt leam, a dheanadh an gnothuch a mhineach- 

Dh'iarr mi air teachd a steachdo'n tigh agus an 
!in thubhairt mi, 
" Ciod is ceird dhuit ?" 

"Le'r cead, cbaitb mi a chuid is mo do'm laitbean 
ann am bothan beas sea mile uaithe so. Ghabh mi 
feeagan acraicbean fearainn, agus ghleidh mi beagan,, 
'mhart, ni, maille ri 'm obair latha, be bu mheadhon air jj 
cuideàchadh, àgns togail suas mo tbeaghlaich. 
** Ciod an te'aghlach a tba agad ?" ? 

" Bean, a tha nis air fas 10 aosda agus gu n treoir,> 
^aon mhac, agus aon nighean; oir tha mo leanabh bochd^ 
gradhach eile direach air imeachd a mach as an t-saogh- 
al aingidh so." ■ • ' 

" Tha mi'n dochas do shaoghaì is fearr." 
" Tha mise san dòchas sin cuideachd : an creutai 
bochd, cha dochleaeh^l i'a leithid do cheumauna maitl 
a ghabhail, is a ghabh a piuthar; ach tha mi creidsim| 
gu'n robh doigh labhairta peathar rithe mun do chaoch | 
ail i, na mheadhon air a h-anam a shaoradh. Ciod ail 
trocair a leithid do leanabh is a ta agamsa a bhi aij 
neach ! Cha do smuaintich mi riamh gu cudthromaci 
mu thimchioll m' anama fein, gus ari d' asluich, 'agu 
an do ghuidh ise, an nighean bhochd, orm teiche.ad. 
o'n f heirg a ta ri teachd." 
" Ciod is aois do'd chloinn ?" 
" Tha mo mhac cuig-deug 'ar f hichead, tha m 
nighean mu dheich'ar f hichead, agus bha mo ieanab 
bochd a tha marbh seachd'ar fhichead." 
" Agus ciod is aois duit-fein l" 
" Tha mi dlu do dheich is tri fichead, agus tV 
ìo bhean na 's sine: tha sinn a fas sean agus js begj 
ìach 'eil ar saothair seachad, ach dh'fhag ar nigher 
ùte maith, far an robh i ann an seirbhis, a dh' av 
thnothuch a thighin dhachaidh a ghabhail curaij 
minne, agus da'r n-airidh bheag. Agus is nion? 
ghradhach, dhleasnach, thairisneach i." 



i 



m 



u An robh i daonnan mar sin ?" 

" Charobh, le 'rxead ; 'nuair abha i ro og bha i uilt 

pn an t-saoghail, agus toilinntinn, agus sgeadach, 

a i ; .;os cuideachd. Da rireadh bha x sinn uile ro aineolach, 

lagus shaoil sinn nan gabhamaid curam do 'n bheatha 

Iso gu'n eucoir a dheanamh air neach sam bith, gu 'm 

j biodhmaid cinnteach ri dol do neamh air a cheann mu 

jdheireadh. Bha mo nigheana araon ceannlaidir, agus 

fCosmhuiI ruinn fein, na 'n coigrich do shligheanna Dhe 

Wus do f hocal a ghrais. Ach ch'nidh an te bu shine 

dniu mach gu seirbhis; agus o chionn beagàn bhliadh- 

flachan chuala i teagasg air a shearmonachadh na leithid 

Pdo eaglais, le duine uasal a bha dol thar fairge na 
hmisteir; agus Vn am sin tha i sealltuinn cosmhuil 
gu bheil i gu tur na creutair eile. Thoisich i air leugh* 
ft'lh a Bhiobuill, agus dh' fhas i stuama agus suidh- 
chte. A cheud uair a phill i dhachaidh gu ar faicinn, 
;hug i da'r n ionnsuidh scillinn 'ar fhichead shasnach, 
chuir i ma seach da tuarasdaì, a^us thubhairt i o na 
»ha sinn a fas aosda, gu'n robh i cinnteach gu'm biodh 
Wm aguinn air cuideachadh; agus a thuilleadh air 
§ n, nach robh a thoil aice a chaitheadh ann an eudach 
iomhach, mar bu ghnath leatha dheanamh; amhain a 
athachadh uabhair, agus diomhanais. Thubhairt 
^u'm b' fhearr leatha taingealachd a nochdadh da 
hathair agus da mathair ghradhach, a chionn gu'n do 
id Criosd a leithid do throcair dhise. 
Bha ioghnadh oirnn ri cluinntinn a comhraidh, 
ousghabh sinn tlachd mor na cuideachd; oir bha a j 
'■ ne agus a giulan co iriosal, agus co caomhail; bha i 
dsbeanadh a bhi co deigheil air maith a dheanamh 
iuinn; araòn da'r n-anam agus dar corp; agus bha ; 
co eadar-dhealuichte 'o mar a chunnaic sinne i namh| 
►imhe, air chor, is mi-churamach agus aineolach gan ; 
>oh sinn, gu'n do thoisich sinn re smuamteachadh 
rm b'eieìn do ni eigin sonruìchte a bhiann an diaoh- 
:hd, no nach b'urrainn i gu brath neach atharruchadk 
tnor, ann an uine co beag. 



« Chleachd an duii bhochd ! a piuthar a b' oige a 
>bi gaireachdaich uimpe, agsis a fanoid orrri aig an am 
o, agus thubhairt i gur ann a bha ceann air toirt car 
e sligheannaibh nuadh. ' Cha 'n 'eil, a phiuthar*, 
heireadh i, c ni h-e mo cheann, ach tha dochas agam 
'U bheil mo chridhe air tionndadh o ghradh a pheac- 
jdh gu gradh Dhe. Tha mi guidhe gu'm faiceadh 
u aon la, mar a ta mise faicinn, cunnart agus diomh- 
nas do staid san am a ta lathair. , 

" Fhreagradh a piuthar bhochd, ' Cha 'n 'eil iarruidh 
,oram air ni sam bith do 'd shearmonachadh a chluinn- 
inn: cha 'n 'eil mi na 's measa na daoine eile, agus 
hasin gu leoir air mo shonsa " — ' Ro mhaith, a phiuth- 
tr*, theireadh Ealasaid, * mar aill leat eisdeachd rium, 
:ha' n' urrainn thu mo bhacadh o bhi g' urnuigh air 
\o shon, ni a tha mi deanamh le'm uile chridhe.' 

" Agus a nis, le 'r cead, tha mi creidsinn gu bheil na 
i-urnuighean sin air am freagairt. Oir an uair a 
Ih'/has a piuthar gu h-olc, chaidh Ealasaid a dh' ionn- 
midh a bana-mhaighstir a dh' f heitheamh na h-aite, 
igus a thoirt an aire orra. Thubhairt i moran rithe 
nu thimchioll a h-anama, agus thoisich an nionag 
I Dhochd air a bhi air a bualadh co domhain, co motb- 
ichail air a peacanna san am a chaidh seachad, agus 
jo taingeil airson giulan caoimhneil a peathar dataobh; 
lir chor 's gu'n d' thug e dhi dochas mor a bhi aice 
la taobh gun amharus. 'N uair a chaidh mo bhean 
igus mi fein ga h-amharc air dhi bhi na luidhe gu tinn, 
Ih' innis i dhuinn mar a bha i fuidh thriobloid agus air 
i narachadh airson 'a caitheadh-beatha san am a chaidh 
jeachad ; ach thuirt i gu 'n robh dochas aice trid grais, 
^u'm biodh Slanuif hear a peathar gradhach, r!a Shlan- 
jnfhear dhise cuideachd : oir chunnaic i a grainealachd 
ein, dh'f hairich si i fein a bhi as eugmhais x»bhair, 
igus amhain dh'iarr si i fein a thilgeil air Criosd mar a 
lochas agus&' slainte. 

" Agus anis, le 'r cead, tha i air imeachd, agus tha 
ìochasagam, agus tha mi smuainteachadh gu*n robh 

6 



14 

tirnuighean a peathar ri Dia airson a h-iompachakH 
air am freagairt. Gu 'n deonaicheadh an Tighearn 
eisdcachd a thoirt dhi air&on a h-athar agus a mathar 
bochd, mar an ceudna. 

Bha'n comhradh so na mhineachadh taitneach ah 
an litir a f huair mi, agus rinn e togarach mi araon 
dh' aontachadh le'n iarrtus, agus a chur eolais air aii 
scriobhadair. M 

Glieallmi do'n Airiclie choir gu'm feithinn orra ait 
Di-haoine aig an uair shuidhichte; agus an deigb 
beagan tuilieadh do chomhradh, mu thimchioll staich 
inntinn fein fuidh *n deuchainn a thainig air, dh' frmlbla 
e roimhe. « 

Bha e r.a sheann duinetlachdmhor; bka ghruaidhean 
seachdta, a chiabhagan gcal, a shuile silteach, a chrom- 
shlinneinean, agusa ghluasad fann, na'm fior-chomhar'*! 
air fear-turuis aosda. Mar a dh'imich e air aghaidl 
gu h-athaiseach, agus a thaic air a bhata a bha cosmhiri 

fu'n robh e na chompanach aige iomadach bliadhns 
hada; rinn aireamh do smuaintean buaìadh a steacl 
air m'inntinn, a thamiagath-chuimhneachadhletoiiinn 
tinn agus ciocras. 

Aig an uair shuidhichte rainig mi'n eaglaù 5 agus ai 
deigh beagan uine* bha mi air mo ghairm gu dcru 
garadh nah-eaglais a choinneachadh muinntir an tiodh 
lacaidh. Kinn na paranta aosda, a brathair agus •> 
piuthar, maille ri luchd-daimh eiie a suas* cuideacht 
thaitneach. Bha mi air mo bhualadh le sealladh iriosa' 
crabhach, agus taitneach a bhohionnaich oig o'j 
d'fhuair mi'n litir. Thaisbein ecomharan mor chosla 
diadhachd as eugmhais fcur am fiachaibh, agus morai 
tiuhieis air.a mheasgadh le dealradh do i'hior chiabruuli, 

Thacha'ir ni re am bhi leughadh seirbliis an adh 
lacaidhi agus tha mi meas gur ceart ainmeachadh. 

Chaidh duinc do na coimhearsnaich, a bha gus a si 
fuidh ainm neo-churamach agus eadhcn aindiadhaidl 

x Buidhe:-m thiitnejuch. f Udill, »a iei<;eadà-sua! 



•steach do*h tigh*at>ruidh trid fior iongantais," agus gu'n 
on run na b'fhearr na seasamh ag amharc air an 
-seirbhis, gun ghne do churam* Thainig e mar an 
eudna chum na h-uaighe; agus ri am bhi leu^ghadh 
ian urnuighean sin a tna air an orduchadh airson na 
i^earrainn sin db 'n t-seirbhis; fhuair inntinn geur- 
ahothuchadh domhain cudthromach air a pheacadh, 
gus air a chunnart spioradaiì. Bu drughadh e nach 
obh riamh air a chaitheadh air falbhj ach uigh air [ 
ngh a dh' abuich air aghaidh chum dearbhadh ro- 
hoiìichte air atharrachadh io-nlan, air an robh agam 
learbhainnean lionmhor agus seasmhach. Dh' ainmich 
rdaonnan seirbhis anadhlacaùlh, agus earranna araidh 
Ihith, mar am meadhon dearbh-shoilleir air a thoirt- 
san trid grais gu eolas nafirrnn. 

Uimesin bha'n la na aon gu bhi air a chumail air 
:huimhne. Air chuimhne biodh e air a -chumail leosan 
eis an ionmhuinn eachdruidhean biiadhnail nam bochd 
& chluinntinn, a tha aithghearr agus aon-fhiilte. 

Nach robh comh-cheangal sona agus soilleir eadar :' 
na nithe a thug an neach curamach agus neo-churamach, 
gu freasdalach chum na Ii-aon uaighe air an la sin lo 
cheile ? Cia mor a ta iad a call, a tha dearmad na'u 
ceumanna aig freròdal De a ìorguchadh, a tha mar 
thinneachau ann an sJabhruidh a ruin shiorruidh, ann 
an obair na saorsa agus a ghrais I 

"'Nuair a ni aaa-creklich faaoid, d-anamaide aoradh." 

■ Vu 

An deigh do 'n t' seìrbhis a bhi air a comhdhunadh, tt 
bha comh-luadar goirid agam ris an t-seann laTiain f 
choir, agns ra 'n nighin. Dh' innis i dhomh gu'n robh i 
runorra fantuinn seachdain nodhaann an tigh an daiu' n 
uasail san do shiubhail a piuthar; gus an d'thigeadh [J 
seirbhiseach eile a lionadh aite a.peathar. . 

" Bithidh mi gu firinneach na'r comain," ars' ise, "le 
fath f haotainn air labhairt ruibh, an dara cuid an so, 
na aig tigh m'athar, muair a thilleas rrti dhachaidh, ni a 
bhitheas ann an ceann cheithir la-deug air a chuid is 

B2 






16 

Jaide. Bilhidh mi acfibhneach labhairt ruibh mu'n 
phiuthair, a chur sibhfuidh thalamh air an uair. 

Bha a sealladh agus a labhairt anabarrach taitneach 
Gheail mi dhi gu'm faicinn i ann an uine ro-ghoirid 
agus an sin thill mi dhachaidh, a beachdachadh g\ 
socrach air na nithe a thachair aig an adhlacadh, aij 
an robh mi saoithreachadh. Bheannuich mi Dia nan 
bochd, agusghuidh mi gu'm biodh na bochdan air ai 
deananoh saibhir ann an creidimh, agus ' gu'm biodh 
mhuinntir shaibhir air an deanamh bochd ann ai 
jspiorad. 



AN DARA EARRANN. 

Is tric le stoldachd sholasach sealbh a ghabhail air an 
inntinn, om feadh a bhios i a 'g 'ath-chnuasach a comh- 
luadair san am a chaidh seachd ri cairdibh a dh' f hajj 
an eaoghal. Cia co mor a ta so air a mhèudachadhj 
'nuair a b' iad an samhuil sin is a chaith am beatha 
bhasaich anns an Tighearn ! A bhi cuimhnèachadh 
seallanna agus seanachais riu sin roimhe so, muinntir, 
a tha sinn a creidsinn a tha nis a meaHuinn sonas do» 
ghlua'sad saoghail is fearr; tha e iionadh a chridhe le 
dubhachas solasach, agus a beothachadh an anama le 
roinih-shealladh dochasach do 'n latha 'nuair a bhith< 
cas gloir an Tighearn air a foillseachadh ann an cruinn- 
eachadh a chloinne uile cuideachd; gu 'n dealuchadh 
gu brath tuilleadh. Co'dhiu a bha iad bochd no beairt- 
each, am feadh a bha iad air thalamh, cha 'n 'eil e ach 
suarach ri thoirt fainear: is i'n earrann luachmhor 
da 'n cliu, gu 'm bheil iad nan righre agus nan sagarta 
do Dhia; agus is i so an t'hior uaisle. Ann an aireamh 
nan creideach a tha nis air siubhal, maille ris am 
b' ionmhuinn leam aon uàir a bhi labhairt air gras agus 
gloir rioghachd DKe, bha Nighean an Airiche. 
Tha mi nis a tairgse tuilleadh cunntais a thoirt uimpe, 



17 

gus tha dochas agara gu 'm bi £ feumail do chuid ìeis 
t m miann leam a bhi air mo chuimhneachadh mar 
'Charaidan duine bhocud:" 

Ann an ceann beagain sheachdainean an deigh adh- 
acaidh na peathrach a b' oige, mharcuich mi a cheud 
lair a dh' f haicinn an teaghiaich aig an dachaidh fein. 
3ha chuid mhor do 'n rathad na luidhe troim£i chaoì- 
hraidibh cumhann uaigneach, air a chomhdach os a 
:hionn le doireachaibh do chraobhan ehnu, agus du 
■heorsa eile; a dhion am fear-turuis 'o ghathaibh na 
'reine, agus a chuir fa chomhair iomadh cuspair tait- 
each airson ioghnaidh; anns na blathaibh, na jtreas- 
ùbh, agus na craobhaibh og, a ehinn air nabruachaibh 
irda air gach taobh do 'n rathad. Kinn moran do 
;hreagan scorach, le sruthain bheaga bhraonach uisge, 
m drast sa rithist a briseadh a mach asda, an sealladh 
jaigneach a chaochladh, agus thug e uaithe- buaidu 
ir,* udluidh, agus thaitneach. 

An so, agus an sud, bha 'n sealladh a bha na 
j'.f haideair falbh ri fhaicinn troinih bheaiaichibh, agus 
^hlacaibh ri taobh an rathaid. Bha beanntaibh arda, 
e postaibh air an robh comharadh do 'a loingeas chog- 
lidh, clachan cuimhneachain, agus tighean-soluis air 
im muìiaichibh, a tighin a 's t' seaìladh air na bealaieh* 
bh sin: bha achanna tarbhach cruineachd r'amfaicinn 
nar an ceudna troimh chuid do na h-ionadaibh fos- 
^ailte ; agus an drast agus a rithist, 'nuair a dhireadh 
m rathad ri uchdaich, bha 'n fhairge le soithichibh 
im fad sam fagUs ri f naicinn. Ach anns a chuid b' u 
mho, thug uaigneas dubharach, agus cuspairean do 
*hne bu mhiona agus bu druidte coslas do'n turus; 
igus dh' f hurain iad beachd-smuainteachadh. 

Cia mor a tha iad a caii, a tha nan coigrich do bhreith- 
leachadh cudthromach air iongantais agus nithe mais- 
sach naduir ! Cia co gloirmhor a tha Dia na cruith- 
jachd a dealradh na oibribh ! Cha'n'eiì craobh, na 

. • Fhasachail. 
B 3 



18 

duilìeag, na blàth, na eun, na cuileag, nach 'eil a curlp 
an ceill ann an caitint laidir, " rinn Dia mi !" 

Mar a dhluthaich mi ris a bhaile-bheag far an do 
chomhnuich an sean Aiiiche coir 9 thug mi 'n aire dha 
ann an achadh beag, a 'g-iomain a chuid cruidh roimhe 
chum garaidh agus bothan fosgailte a bha ceangailtej 
ra thigh. Chaidh mi air m' aghaidh ro dhlu dha, gurt 
e thoirt aire dhomh; oir bha shealladh dorcha. Air 
dhomh glaodhach a mach ris, chlisg e aig fuaim mo i 
ghutha, ach le mor aoibhneas gnuise rinn e mo bheatha, 
ag radh — Beannuichte gu robh sibh, a mhaighstir, tha 
mi ro-shubhach gu 'n d' thainig sibh ; bha sinn ag 
amharc air bhur son a h-uile latha do 'n t-seachdain 
so. 

Dh' f hosgail dorus a bhothain, agus thainig an 
nighean a mach, agus a mathair aosda agus anmhunn! 
as a deigh* Thug sealladh dhiomsa gu nadurra na 
cuimhne an uaigh aig an do choinnich sinn roimhe. 
Mheasg deoir na tairisneachd iad fein maille ri fiamh- 
ghaire an toileachaidh, leis an robh mi air m' f hailt- 
eachadh le luchd-aiteachaidh measaila bhothain.^ vTheir- 
inn mi far m' eich, agus bha mi air mo threoruchadh 
do*n tigh troimh gharadh beag ordail, bha earrann 
dheth san am sin fuidh dhubhar le da chraoibh mhoir 
ìeamhain a bha sgaoiìeadh thairis. Bha ordugh agus 
eireachdas soilleir, a mach agus a steach. Cha robh 
leithsgeul air a ghabhail an so as leth bochduinn, airson 
easorduigh agus sailche ann an riaghailteachadh an 
teaghlaich bhig. Bha gach bali ag amharc gu finealta 
agus a reir a cheile. Air gach taobh do 'n aite theine 
sheas seana chathair da laimhe dharuich, air an do leig 
na paranta fiachail an còrpaibh sgith an deigh saothair 
an latha bhi seachad. Air clar fiodha ann an oisinn 
bha da Bhiobull nan luidhe, maille ri beagan do leabh- 
ruichibh creidìmh beag is mor. Bha da uinneig air an 
t-seomar bheag; bha sealladh taitneach do chnuic, do 
Choilitichean, agus do achanna ri f haicinn troimh aon 
dhiu; bha'n t-aon eile tuilleadh agus leth chomh- 
^aichte le geugaibh pris. a bha air a tharruing tgrsuinn 






19 

orra: dhealruich a ghrian endar a dhuilleagaibh, agiiS' 
tkilg e soius aobhach thar an aite uiie. 

Is freagarràch an t-ane taimh so do dhiadtachd, do 
shith, agus do thoileachas-iuntinn ; smuaintich mise. 
Gu'n robh mise a foghlum teagasg nr chum tighin air 
m' aghaidh anns gach aon dhiu trid beannuchaidh Dhe, 
air a cheilidh so. 

" Le'r cead," ars' an nighean, "cha'n airidh sinne 
gu 'n d' thigeadh sibh a steach fa 'r cleith, Tha sinn fada 
na'r comain gu 'n d' thigeadh sibh co fada ga'r seall- 
tuinn." 

" Thainig mo mhaighstir," f hreagair mise, moran 
na b' f baide a shealltuinn peacaich bhochd. Dh' f hag 
e uchd an Athar, chuir e thaoibh aghloir, agus thainig 
e nuas do'n t-saoghal iosal so air tùrus trocair agus 
graidh ; agus nach bu choir dhuinne, ma tha sinn a* g 
aidmheil a bhi ga leantuinn-san, anmhuinneachd cach 
a cheile ghiulan, agus dol mu 'n cuairta deanamh maith jj 
mar a rinn esan ? : * 

Thainig an seann duìne steach a nis, agus thog el 
ghuth maiile r' a mhnaoi agus ra nighin ann an deanamh >!] 
mo bheatha gu cridheil. Thionndaidh air comhradh j 
gu 'n dail air a challdach a thainig orra o chionn ghoirid. i 
Bha gne chrabhach agus thuigseach na h-ighin air a <i;J 
thaisbeanadh gu ro-shoilleir, co maith anns na thubhairt ■] | 
i ri parantaibh, is anns na labhair i gu h-araid riumsa. ìj 
Bha nis tuilleadh cothrom agam air aire thoirt do'ri || 
deadh-thuigse agus do 'n doigh thaitneach a bha 'n co-|| 
chuideachd a briathraibh na toirt fein suas do Dhia ;M 
agus na gradh do Chriosd, airson nan trocairean mor af' 
bhuiiich e orra. An uine thuinich i ann an teaghlaichibh j 
dhaoin' uaisle eadar-dhealuichte far an robh i ann anj 
seirbhis, dh' f hoghluim ignathuchadh agus doigh labh- 
airt os cionn a chumanta; ach dh' fhag fior-dhiadhachdj 
i ro-iriosal, agtis neo-chuideil; ann an giulan agus ai 
comhradh. Bha e cosmhuil gu 'n robh i iarrtach aii 
a bhuil a b' f hearr a thoirt as a chothrom a bha aice| 
ann am mise thighm ga 'n^araharc; airson, a buannachc 



20 






fèin, agus buannachd a parantaibh ; gidheadh cha robh 
ni sani bith do dh' adhartachd mhi-chiatach do f hein* 
straic, na do mheud-mhoir na giulan. Chomh cheangail 
I i seasmhachd agus curam a Chriosdui, ri modhalachd 
a bhoirionnaich, agus umhiachd na h-ighin. Bha e 
à eucoma^ach a bhi na cuideachd gun an aire thoirt cia 
i eo soilieir a ch-uir a gne agus a comhradh maise air na 
tsi firinnibh air an d'.rinn i aidmheil. 
U Fhuair mi mach air ball co togaTach agus mar an 
Cj ceuclna co buadhach is a bha i na h-oidhirpibh, a thoirt 
t'a h-alhar agus a mathar chum eolais agus fidreachadh 
p{ air an f hirinn. Tha so na ioinhaigh thaitneach arin 
ci an cliu Criosdui oig. Ma chunnaic Dia iomchuidh ann 
li am fritheaìadh saor a throcair an leanabh a ghairm le 
k ghras, am feadh a tha na paranta a buanachadh fathast 
b ann an aineoìas agus am peacadh; cia co mor is a ta 'n 
b dleasnas fiachuicht air an leanabh sin, na bheil na 
à chomas a dheanamh a thoirt air aghaidh iompachadh 
na droing sin da 'n dlighear na h-uirread ! Is sona e 
'nuair a ta ceangluichean nan gras, a naomhachadh 
ceangluichean naduir ! 
{ : Mheas agus labhair an ianain aosda so gu soilleir^ 
vmu'n nighin so, mar an neach a theagaisg agus a chomh- 
g airlich iad ann an nithibh naomha; 'nuair aig an am 
; cheudna, a fhuair iad uaipe, na h-uile comhar air 
,..striochdadh agus umhìachd dhleasnach; air a chomh- 
dach le sior oidhirpibh gu seirbhis agus comhnadh a 
thoirt dhoibh, co fada sa bha na cornas, ann an gnoth- 
r ùichibh laitheil an teaghlaich. 

Bha diadhachd a bhoirionnuich oig so ro spioradaii 
na gne, agus cha b* e idir tomhas cumanta air an d'- 
( raiuig i dhi. Bha a beachdanna air an innleachd 
bheannuichte ann an saoradh a pheacaich soilleir, agus 
| reir an scriobtuir. Labhair i moran mu na h-aoibh- 
leis agus na doilgheis, a rinn i f haireachduinn, ann 
an eursa a teachd air aghaidh anns an diadhachd: ach 
bha i larL-mhuthachail gu bheil tuilleadh mor ann am 
aor-dhiadhachd na amhain caochladh an drast agus a 



r 



£1 



I rithist o aon fhonn-inntinn agus spioraid gu fonn eile. 
Bha i creidsinn gu 'n robh eolns fidreachail a chridhe 

|air Dia, gu h-araid a comh-sheasamh ann an tighin 
beo tre chreidimh air Criosd, air a leithid do dhoigh, is 
gu bhi miannuchadh teachd beo cosmhuil risan trid 
graidh. Bha f hios aice gu 'n robh gradh Dhe a thaobh 

I a pheacaich, agus slighe an dicasnais air an comharach- 
adh a mach do 'n pheacach, araon do ghne neo-chaoch- 

[laideach. Ann an earbsa chreideach air an dara ni, 
agus ann an gluasad tairisneach annsan ni eile, dh' iarr 
agus fhuair i " sith Dhe a tha dol thar na h-uile 
tuigse, oir mar^sin tha e toirt suaimhneis da sheircin." 

Cha do leugh i ach beagan leabhraichean a bharrachd 
air a Bhiobull; ach bha' m beagan sin fein barruichte 
nan gne, agus labhair i mu na nithibh a bha annta mar 
neach da 'm b' aithne an luach. 

Thug mi fainear na gnuis eugasg anmhann agua 
glais-neulach, a dh'f hoghluim mi na dheigh sin a bhi 
na roimh shanas air caitheamh; agus bhuail e ann a'm 
inntinn an sin, nach b' f hada bhiodh i beo. 

Chaidh an uine seachad gu luath maiile ris an teagh- 
lach thaitneach so; agus an deigh beagan do lon 
cuimseach agus falìain a ghabhail, agus uair na dha 
chomhluadair a mhealtuinn maille riu, cbunnaic mi 
gu 'm b 'u mhithich m' aghaidh thoirt dhachaidh, 
Faodaidh gnc agus cliu na cuideachd a bhi air f haghail 
amach, leis na briathraibh a chaidh a ghnathuchadh aig 
dealuchadh. 

"Gu'n cuireadh an Tighearn sibh tearuinte dhach- 
aidh a ris," arsa mhathair aosda, " agqs gu 'm beann- 

! uicheadh e 'n latha a thug sibh a dh' f haicinn da sheana 
chreutair bhochd, mar a ta sinne, na'r trioblaid agus 
na'r n-amhghar. Thip;ibh a ris, le'r cead, thiglbh a 
ris, 'nuair a dh' fhaodas sibh; agus 'ged a tha mise 
a'm chreutair bochd aineolach, agus neo-iomchuidh 
gu labhairt re'r leithidse do dhuin' uasal; gidheadh 

.làbhraidh mo leanabh gradhach air mo shon; is i 

'chomhf hurtachd is mo a tha air a fagail agam; agus 



S2" 






tfta dochas agam gu 'n dean an Tighearna maith à 
eaomhnadh a chumail taic re 'm choluinn neo-eirgh- 
eartach, agus re 'm spiorad anmhunn, gus an luidh mi 
sios anns an uaigh maille ri 'm leanabh gradhach eile a 
shiubhail, — 

" Earb ris an Tighearn," f hreagair m'ise, aguscuimh* 
nich a ghealladh grasmhor, " Eadhon gu 'ur sean aois, 
agus gu 'r falt liathj is^ mise fein an ti a ghiulaineas 
sibh." 

" Tha mi toirt buidheachais dhuibh a dhuin' uasail," 
ars' an nighean, «' airson bhur caoimhneis throcairich 
dhomhsa agus do'm chairdibhi Tha mi crèidsinn 
gu 'n do lean beannuchadh an Tighearn' ur ceilidh, 
agus tha dochas agam gu 'n do mhothaich mi i 
bhi mar sin. Cuimhnichidh mo pharanta ionmhuinn 
i tha mi cinnteach; agus tha aoibhneas orm airson 
a chothruim nach dh' fhuair sinn riamh roimhe, min- 
isteir diadhaidh fhaicinn fuidh dhruim an tighe so. 
Bha mo Shlanuifhear ro-phailt ann an trocair dhomhsa 
ann am " spionadh mar aithinne as an an teine;" agus 
! ann am feuchainn dhomh slighe na beatha agus na 
sith; agus tha dochas agani gu'r e durachd mo chridhe 
mo bheatha chaitheamh chum a ghloin Ach tha 
fadal orm gus na cairde gradhach sm fhaicinn a 
i mealtuinn cumhachd, agus comhihurtachd. na diadh- 
achd mar an ceudna," 

'* Tha mi smuainteachadh gu bbeil e soilleir," 

fhreagair mise, gu bheii an gealladh air a choimh* 

lionadh da-'h- taobh-san; " Tarlaidh air tra feasgair 

r gu 'm bi solus ann." 

* 6 Tha mi ga chreidsinn," ars' ise, "agus tha mi 
I cliuthachadh l)he airson an dochais bheannuichte," 
i " Thoir buidheachas dha mar an ceudng, gu 'm bV 
; tusa am meadhon sona nan toirt chum an t-soluis.' 
I "Tha mi ris a sin, a dhuin' uasaii; gidheadh, 'nuair 
i|| a smuainticheas mi air mo neoairidheachd agus mo 
1] neo-iomlameachd fein, tha mi deanamh gairdeachais^ 
I le baU-carith," 



QS 

{? A dhuin' uasail," ars' an seann duine, " tha mt 
jinnteach gu'n diol an Tighearna sibh airson a 
:haoimhneis so. Deanaibh urnuigh air 'ur soin-ne, 
ìean mar a ta sinn, agus peacaich mar a bha sinn, 
ju'n deanadh e fathast trocair oirn aig an aon uair ? 
ìeug. Tha Beitreis bhochd ri spairn mhor air arson, 
iraon ann an corp agus an anam; tha i *g 'oibreachadh 
nru goirt re'n latha a chaomhnadh dragha dhuinne, 
agus tha eagal orm nach'eil neart aice gu seasamh ris j' 
na h-uile ni a tha i deanamh; agus an sin labhruidh 
i ruinn, agus leughaidh i dbuinn, agus ni i urnuigh 
air arson, chum'sgu'm bi sinn air ar saoradh o'n ' 
fheirg a ta re teachd. Da rireadh, a dbuin' uasail, : 
tha i na leanabh anabarrach feumail duinne." 

" Sith gu robh dhuibhse agus do na h-uile ni a |( 
bhuineas dhuibh \ n 

" Gu ma h-amhuii a bhithcas, agus buidheachas gu 
rcbh dhuibh, a dhuin' uasail ghradhaich," t&ia air ath- 
fhreagradh o gach teanga fa leith. 

Mar so dhealuìch sinn air an am sin. Bha mo ;j 
smuainte a piiltinn -dhachaidh miiis, agus tha mi 'n 
•dochas tarbhach. 

Bha iomadh ceilidh eilc air a deanamh leam do 'n i 
bhothan shiochail so na dheigh so ; agus fhuair mi •; 
'daonnan aobhar ur air buidhtachas a thoirt do Dhia ,1 
airson a chomhluadair a mheal mi 'n sin. 

Rinn call a slainte an-t-arc cosmbuil ri toil De da;j 
taobh a chomharachadh a mach. Achrinn a cliu, aj 
giulan, agus a mothftchadh air deadhghean Dhe^| 
rneudachadh ann an deahadh, mar a dhluthaich dol^ 
fuitihe greine a bcalha bhasmhoir «ir dol buileach a« 
an t-sealladh. Atb-sgriobhaidh mi nis an iitir roi 
dheireadh a fhuair nii uaipe, saor o sgriobhadh r< 
ghcirid. Bha e cohach leamsa gu 'n robh anns an litii 
so comharan air eolas i a bu ro diioimhne air oibreach-i 
|^adh a cridhe fein, agus carbsa na bu ro iomlaine ah 
saor thrccair Dhe na thug mi fainear roimhe so. 

Iha 'n litir a egriobh i, am fcadli a tha mi sgriobh 



adh uaipe, ag ath-uraehadh iomhaigh na te nach mair- 
eann gu laidir, agus an seanachas brioghar taitneach 
a rinn mi mhealtuinn iomadh uair na cuideachd fein, 
agus an cuideachd a paranta. Tha e ris a fagail 

\ cuimhneachan crabhaidh a bhothain ionmhuinn 

! dhomh; agus ga 'm chuideachadh a ghabhail roimh- 
shealladh do dh' aoibhneis an la sin, 'nuair a bhitheas 

1 spiorada nan naomh air an gloruchadh, air an ath 
aonadh ra 'n corpaibh, agus sam bi iad gu siorruidh 
maille ris an Tighearn. 

Is beag a smuaintich ise a scriobh an litir so, agus 
an te roimhe so, 'nuair a bha iad air an scriobhadh, 
gu 'm biodh iad gu brath air an cur fa chomhair suil 
an t-saoghail : gu bheil iad.anis air an cuir ann, tha 
e tachairt o fhein-mhothachadh gu 'n dean na bochd- 

I an crabhach am m/?as a reir an luach; agUs le dochas 
gu 'n deoraich Dia urram a chur air na cuimhneach 
ain sin aig a mharbh, ciium togail suas eifeachdaich na 
droing a ta beo. 

" A JMHAIGHSTIR UltRAMAICII, 

" Do bhrigh gu 'n robh sibh co suairce 

agus cead a thoirt dhomh, tha mi gabhail do dhanadaa 

dragh a chur oirbh le te eile do 'm litrichean air 

dhroch sgriobhadh; agus tha earbsa agam gu bheil 

tuiileadh do dh' inntinn umhal, mhacant', agus iriosal 

■" 'ur Maighstir agaibh, gu mi-thlachd a bhi oirbh ri 

• creutair bochd, aon-fhiike aineolach, aig am bheil 

I ruintean neo-thruaillidh, agus treibh-dhireach ann an I 

<; scriobhadh. Is e mo dhurachd, gu 'm faod mise 

!| soitheach anmhunn a ghrais, ainm a ghloruchadhì 

■ì airson a mhaitheis do 'm thaobh. Gu'n deahadh an 



Tighearna mosheolàdh ]e cbomhairle agus \e ghìiocas ! 

Gu 'n deanadh e. sgaii' a chur orm ìe lathaireachd ; 
I chum 's gun suidh mi fuidh bhrataich a ghraidh, agus 
I gu 'm faigh mi solasan a Spioraid bheannuichte miiis| 
; 8gus nan urachadh do 'm 'anam ! 

*< 'Nuair a tha mpthachadh agam nach eil annaw 



4j neo ni, agus gur e Dia na b°uile anns na h-uile, 
i sin is urrainn mi gu toiìeach teicheadh da ionnsuidh- 
id, ag radh, < A Thighearaa cuidich mi; a Thighearna 
■agaisg mi ; bi dhomhsa ann a 'd Fhaidhe, ann a 'd 
hagairt, agus ann a 'd Righ. Thoir dhomh eolas air 
agasg do ghrais, agus air diomhaireachd do ghraidh.' 
;iod an t-slighe dhluth a dh' fhaodadh a bhi aguinri 
theachd ann an lathair Dhe, nan gluaiseamaid na. 
'u mho maille risan ! Ciod an comh-cbomunn milis 
dh' f haodadh a bhi aguinn maille ri Dia a ghraidh ! 
5 esan IS MI mor. Cia gloirmhor an t' ainm ! Tha 
ngil ga 'n sleuchdadh fein na lathair le ball-chrith, 
rus ann an gradh umhal a toirt urraim agus aoraidh 
ha. Tha aon ag radh, 

• Nuair sheinneas na seraphim gu h-ard, 
' Tha 'n aghaidh comhduichte le 'n sgaU.' 

[eo-airidh mar a ta mi, dh' fhoghluim mi le fein- 
hiosrachadh, mar is mo a tha mi faicinn do mhorachd 
gus do mhaitheas Dhe, agus mar is dluithe an aon- 
chd a tha dochas agam a bh' agam risan trid Spioraid 

ghraidh, gur ann is umhala agus is fein-islichte a 
ha mi. 

" Ach faodaidh mi radh gach la, A Thighearna, 
ia beag a tha mi ga 'd ghradhachadh, cia fada a tha 
ìi caitheadh mo bheatha uaitse, cia beag a tha mi 
osmhuil riutsa ann an irisleachd ! Gidheadh is e 
urachd mo chridhe a ghradhachadh, agus a sheir- 
hiseachadh na 's fearr. Tha mi faotainn gu 'r i 'n 

slighe anns am bheil Dia gu ro-araid ga 'm bheann- 
chadh, 'nuair a tha mi feitheamh air orduighean 
Dllaiseach an t' soisgeil. Is iad sin na sruth-chlaisibh 
nns am bheil e toirt saibhreas a ghrais, agus a ghraidh 
aachmhoir dh' ionnsuidh m' anama. Fhuair mi iad sin 
;u tric a bhi nan am fionnuaireachd agus neartuchaidh 
i lathair an Tighearna. An sin is urrainn mi mo dhoch- 
s a coir ann an coimhcheangal a ghraidh f haicinn, 

C 



26 

agus a chliuthachadh airson a throcair do na peacaic 
is ro-ghraineala. 

" Tha mi gu durachdach a guidhe a bhi air m 
dhaingneachadh na shlighibh na 's mo, agtis onoir 
chur air ann an ceum an dleasnais, am feadh a tha n 
mealtuìnn dealradh a chaoimhneis. Ann am meadl 
on na h-uile amhghar 'o 'n leth a mach, tha mi guidh 
gu 'm biodh eolas agam air Criosd, agus air cumhach 
ais-eirighsan ann am anam. Na 'm bithinn daonna 
mar so, mhaireadh mo shamhradh re na bliadhna 
bhiodh mo thoil an sin air a caìl gu milis ann an to 
Dhe, agus mhothaichinn a bhi-lan striochdta do gac 
frithealadh freasdail agus grais, a bheireadh Dia g 
crich; ag radh, ( Is maith toil an Tighearna: Cha ' 
urrainn do Ghliocas Neo-chriochnach dol am meai 
schd.' An sin bhiodh aig faighidinn a h-obair dhion^ 
mha'ta fein. 

" Ach mo thruaidhe ! tha peacadh agus mi chreid 
imh gu tric, tuilleadh is tric, a cur gluasad air a 
fhonn sin, agus gam leagadh gu h-iosal fa chomhaii 
Dhe ann an deuraibh tuirseach. Is tric mi smuain 
teachadh ciod an sonas a bhiodh agam, na 'm biodi 
a ghradh air a shuidheachadh ann am chridhe air 
leithìd do dhoigh 's 'gun geillinn dhasan gu toileacl: 
le suiìbhearachd agus tlachd ; agus a chuid a ehuid gu' 
claoidhinn cumhachd fein thoile, feirge, agus uabhaii 
Cha 'n urrainn dha so eirigh ach a mhain 'o dhochi 
maith trid grais, gum bheil sinn air ar n' ionnlai 
anns an f huil luachmhoir sin a ghlanas sinn 'o gac 
salachar peacach; agus a ni sinn na 'r nuadh-chreutait 
ean ann an Criosd. O gun robh sinn na'r fianuis 
ean sona air cumhachd slanuchaidh agus buaitìh a; 
t-srutha leighis sin, a tha sruthadh a mach o 'n toba 
aig gradh siorruidh ! 

"" A mhaighstir, tha mo chreidimh gu tric r 
anmhunn: am bi sibhse co suairce, is gun innis sibl 
dhomh, an ni fhuair sibh fein gu bhi na mheadhon f 
eiieachdach air a neartuchadh ?" Is tric mi smuain 



27 

;achadh co soilleir sa tha 'n Tigheam a cur an ceill 

Amhain creid, agus s-lanuichear thu." Amhain 
iodh creidimh agad; tha na h-uile ni comasach dha- 
an aig am bheil e. Cia niar a tha mi miannuch- 
dh gum b' urrainn dhuinn na beannta sin atharruch- 
dha tha cumail air ais agus a bacadh solus a ghrais; 
jnann 's mar sin, air do shlighe reidh bhi aguinn 
hum Dhe trid an Spioraid shiorruidh, dh' fhaod- 
maid comhradh ris 'gu h-ìonmhuinn mar ris na caird- 
3h is disle. Ciod an trocair a tha Dia buileachadh air 
nuimhibh ! Agus na dheigh sin is toigh leinn a bhi 
i monmhur agus ri gearan. Is maith a dh' f haodas e 
adh, " Ciod tuilleadh a ghabhadh deauamh, nach 
i' rinn mi ? no ciod anns an do dhearbh mi a bhi 
aealltaehna mi-shuairce, do 'nichloinn cul-sleamhnach 
;un chreidimh? 

" A mhaighstir, tha mi guidhe nach cuirinn campar 
iir tuilleadh, mar a rinn mi. Tha mi g' iarruidh 
>hur comhairiean agus bhur n-urnuighean air mo 
hon anns an ni so. Cia mor a dh' uraicheas e neach 
ealladh do aon a tha da rireadh a gradhachadh Dhe, a 
ha giuìan iomhaigh-san agus a choslais ! 

" Ach taitneach is mar a tha comhluadar ri fior 
ihreidmhich ait thalamh, aig am bheil an cridheachan 
ùr an togail suas ri nithe a ta gu h-ard; gidheadh, 
'iod e so an coimeas ris an latha shona sin a leigeas a 
i steach sinn do chriochaibh na 's soilJeire ; far am faic 
iinn Dia a ghraidh ann an gnuis aobhach a Mhic fad 
iiorruidheachd ; neach is e dealradh gloir' an Athar, 
igus fior iomhaigh a phearsaidh? An sin, ma bhios 
iun air ar faotainn ann-san, bithidh sinn air ar faiit- 
'achadh le cuideachd do-aireamh do ainglibh, a tha 
eitheamh mu'n cuairt a righ-chathrach-san. 

" Anns an am a ta lathair, a mhaighstir, gu 'n robh 
ni togail mo chrann-ceusaidh agus a cogadh gu fearail 
uidh-san, neach airson an aoibhneis a chuireadh, 
'oimhea dh' fhuilingan crann-ceusaidh, a' cur na naire 
m neo-shuim, agu^s a ta nis na shuidhe air deas-laimk 
C 2 






28 

righ-chathrach Dhe ann am morachd ! Tha mi toir 
buidheachais duibh airson a chomais shuairce a thti{ 
sibh dhomh ann an sgriobhadh da'r n-ionnsuidh. Th 
mi faireachduinn mo shlainte ga'm dhiobradh gu luath 
agus tha mi faotainn fuasglaidh ann an uair craid) 
agus laigsinn ann an leigeadh ris nan smuainte sij 
dhuibhse. 

" Tha dochas agam, a mh&ighstir gu bheil sibhs 
dol air 'ur n-aghaidh air 'ur slighe, a-deanamh gaird 
eachais; gu 'm bheil sibh air 'ur neartuchadh gu buidh 
eachas a thoirt Dhasan, neach is e Fear-tabhairt gacl 
deadh thiodhlaic spioradail, aimsireil, agus fhreas 
dalach; airson beannachda dhuibh fein agus do bhu 
ministreileachd. Cha 'n 'eil teagamh agam nach 'ei 
sibh gu tric a coinneachadh ri cuisibh nach 'eil tait 
neach do nadur; gidheadh, trid beannuchadh Dhc 
bithidh iad uile buannachdail air a cheann mu dheir 
eadh. Tha iad air an orduchadh gu caomhail le gras 
ga 'r deanamh agus ga f r cumail iriosal. Tha docha 
agam gu' n dean na cruaidh-chais mu 'n do labhair sibl 
rium 'o chionn treis, dol as an t-sealladh. 

" Tha m' athair agus mo mhathair gradhach o 
maith s' as cleachd leo nan slainte chorporra, agus th 
dochas agam afas ann an^gras, agus ann an eolas, agu 
an gradh losa Criosd. Is e'n t-aobhar sonruicht 
airsonan duraichdinn fantuinn san f heoil, air an sgath 
san. Tha e nis a g' amharc fada *o na chunnaic sim 
sibh. Is beag nach 'eil nair 'orm iarruidh oirbh teach< 
do 'n bhothan bheag againn a dh' fhaicinn na muinnti 
sin, atha co mor fuidh 'r n-inbhese anns an t-saoghal 
Ach mur nrrainn sibh teachd bithidh sinn ro aoibh 
neach ma sgriobhas sibh beagan bhriathran. Bu choi 
dhomh leithsgeul a ghabhail airson mo litreach, ttn 
mi cur nan litricliean an ordugh co dona: be so dear 
mad mor a bha air a dheanamh 'nuair a bha mi og 
Thug mi suas mi fein gu mor do leughadh, agus chi 
d' thug do 'n ni eile; agus a nis tha mi tuilleadh is laj 
agus anmhunn a dh' ionnsachadh morain. 



i, 



y— W 

I <* Tha mi cluinntinn air uairibh mu dhaoine bhi fas 
adhaidh ann 'ur comh-thional. Tha e toirt-aoibhueis 
iorah, agus, ma tha e fior, is cinnteach mi gu 'n 
thoir e sin dhuiòh fein. Tha tadal orm airson Soisgeul 
or ghlan Chriosd a bhi aìr a shearmonachadh anns 
ach eaglais a tha san t-saoghal, agus airsòn an am sin 
raair a bhitheas eolas aig na huile air an Tighearna, 
radh aig na h-uile air an Tighearn, agus eagal an 
ìghearn air na h-u;le; agus Spiorad aonachd Dhe gan 
eanamh uile dh' aon chridhe, agus a dh' aon inntinn 
nn an Criosd ar Ceannard mor. Tha fìos agam gur 
bhur n-aoibhneas is mo a bhi saoithreachadh gu mor^ 
irson gloir Dhe ann an slainte anamaibh dhaoine. 
na sibh a seirbhiseachadh maighstir maith. Tha 
aais chinnteach agaibh. Tha rni guidhe air Dia neart 
, Bioirt dhuibh a reir bhur ìatha. • 

; Gutdneam oirnh, a mhaighstir, na gabhaibh oil- 
>heum ri saorsa agus ri doigh mo sgnoohaidh-sa. Tha 
)eannachd agus gradh mo pharanta air an cur da'r 
i-ionnsuidh maiìle ris na briatLraibh sin, 

" O bhur seirbhiseach umhai atin an Criosd, 

Ealasaìd W ■ 

Tha comhluadar air a ghiulan air aghaidh le 
.itrìchibh, 'nuair a tha e air a scriobhadh ann an treibh- 
Jhireas criihe a taisoeanadh fìor choslas na h-inntinn. 
Gu'n robh an seauachas a chaidh seachad air arnharc 
air le seimheachd Chriosdaiì, agus air a choisrigeadh do 
chuimhne charrthannach? 



r *«VW f^J^e^r 



AN TREAS EAKRANN. 

Mar a theid ìuchd-turuis troimh'n duthaich, is gnath 
leo stad a dh' fheoruich co dha bhuineas na tighean 
comhnuidh aiuina a tha iad a faiciim a n mea^g nan 
ecaikichibh, agus nan comhnardaibh mu 'n cuairt 
dhoibh* 'lha ua teaghlaichean> na tiodaii, an cuir a 

C 3 



stigh, na 'n ctiu aig na daoine faleth da 'm bu!n iad, p- - 
tarruìng moran aire. Faòdaìdh e bhith gnm bheil a 
tighean a dh' aon obair air an deanamh maiseach 
chosnadh cìiu a choigrich. Tha na seomraichea fon 
eireacbdai!, an airneis chostail, na dealbhan luacl 
miior, naliosan agus a phrea^arnaich air am moladh lei 
nah-uile; am feadh a tainbhe, cleachda, gne-inntin 
agus saibhreas an t-sealbhadair, a cur fa 'n comhair la 
ghoireas airs n rannsuchaidh taitneach. Anns an m 
cheudna, tha bothan suarach an treabhaiche bhoch 
air gabhaiì seachad air, mar gu'm bu ghann a b' fhiac' 
e 'n aire thoirt dha. Gidheadh, faodaidh e bhith gu 
tiic le ieithid s;n do bhotlian ionmh^s a ghleidhead. 
a tha neo-chrìochnach na's luachmhoire, na luchaii 
riottsh fcìi àii duine shaibhir; eadhon "an neamhnui 
ro luaehmhor." Ma bhitheas i so air a suidheachad 
ann an oidhe a choiteir bhochd, tha e comhdaeh 
bhi Tta she.ud riomhach a tha do-labhairt luachmhor 
agus dealraichidh e am measg nau usgraichibh. ì 
boisg'aià ann an crun an Fhir-shaoruidh " anns a: 
latha sin anns an dean e suas a sheudan." 

Uaidhe sj-, am feadh atha'm fear-turuis Criosdi 
i nns a choitchionn maille ri dream eile a buileachad 
a roinn dhligheach do chliu air nithe riomhach nar. 
beaineach, agus nach 'eil e neo-mliothachail al 
niaiseaiachd agus morchuis a tha na 'm barr-suim 
ceaiuichte agus dìigheach do dh' inbhe agus d 
chui a stigh mor; ni 'n urrainn dha atnnarc tharis ai 
Comhnuidh iosal na.m bochd. Agus ma gheibh e gi 
bheii fiot dhiaunachd agusgras fuidh' dhruun an tigh 
thubhte, a rinn e amharc a.m an diomhain air a shoi 
ann am measg morchuis shaoghaita nam btàirteach 
tha e cuiiiilineachadh nam briathran ann am Focal De 
Iha e taicinn le h-ioghnadh gu bheiJ an Ti ard agu 
u tsal, do 'n aite-comhnuidh siorruidheachd do 'n ainn 
an Ti naomha, a tha gabhaii comhnuidh anns an iona( 
ad aous i^aomha; a gabhail comhuuidh maille risat 
fos a ta itointe agus iosal na spiorad;" (Esai Ivii. 15; 



0. 

:\ 

omk 

ì 

ìi.ji 

an tif 

. 

jearg 
btcl 

U; 

Dh': 

w. 

y 

l 

lains 



da'n 



igus 'ged is e neamh a righ-chaithir, agus an taìamh 
stol a chas, gidheadh 'nuair a tha tigh gu bhi air a 
thogai!, agus aite-taimh gu bhi air iarruidh air a shon 
fein, tha e ag radh, " Ach air an fhear so amhaircidh 
mi, eadhon airsan a ta bochd agus leointe 'naf spiorad, 
agus a chriothnaicheas roimh m' rhocal." Esa. Ixvi. ], 2. 

Nuair a tha tigh air aiteachadh ìe leithid so do 
thuathanach, tha creidimh a raicinn an scriobhaidh sofà 
chomhair air na bailachan, Tha'n li^heam a cìwmh- 
naich an so. Air an acbhar sin cha 'n urrainn creidimh 
dol seachad air gun an aire thoirt dha, ach is Loi^h 
leis snaic an doruis a thogaii suas, suidhe sios agus 
comhradh ris an fhear aiteachaidh bhochd; ged 
fhaoaadh e bhith na neach air a dhimeas. h lomaoh 
co^hai- thaitneach a tha Creidimh a fautainn, 'nuafe a 
ta e gabhail a shraid^an o n bhalle. Is ioma< h a 
leithid sin do chodhail a mheal mi tein fuidh dhruim 
an tighe far an do chornhnuich an t-Airicne agu» a 
theaghiach beag. 

Chunnaic mi gu luath gu 'n robh sìainte a nighìn a 
seargadh gu ro ghrad. Hinh a chaidiea n h struidh- 
each ghiaisneuiach, a ta na h-inneal aig an i ighearn 
a thoirt air taibh coilion mile gach biiadhna a tir nam^ 
beo; surdaga cabhagach a thoirt air a caiieachd.l 
Dh' iunis^ an t suii thoìgach, a chesadaich dnenchaui- 
neach, agus an rughad * meaJitach a bha gu tric na 
gruaidh, roimh-laimh dìu^hachadh a bhais. 

Ciod an t* actiadh atrson sa;athreachaidh agus curamj 
tairisneach, air ca.:bh ministeirean aguscaird an Ciios-j 
dui a tha air fhosg adh leis. na h-ionm-.uiuhibh bith- 
chionta, agus an dol air aghaidh mairnea'aeh aig ,: 
tinneas iia caithcanih ! Cia lon adh co hroui tuachmhor- 
da'n ìeithiu sin a tfaa aii an call ga^h là, far am bneil* 
Fieasdal ag amharc cosmhuil n une agus arte thoirt 
seachad ah>on teagas^aa cudth..omarh agus diadhaiuh, 
ann an doigh co combanucute ! Cia uon neach mu 'i 
faou e b ji air a radh* " Slighe na sith cha b' aitnnel 
dhoibnì" oir cii<* d J thainig aon charaid riaiah amfj 



fagus, a thoirt rabhaidh dho'ibh " teicheadh o'n f heirg 
I a ta re teachd**' 

Ach bìia nighean an Àiriche gu sona air faotainn 
I eolais air na nithe bhuineadh da sith shiorruidh, mu'n 
1 do ghabh an euslainte so freumh na caileachd. Ann 
am dhol ga sealltuinn, chaidh mi dh 7 fhaotainn 
wjposrackaidkf na bu raho na ga thoirt seachad. Bha 
I a h-inhtìnn air a lionadh gu paiite le firinn Dhe, agus 
I bha a comhradh da rireaJh chum foghluim Ni 
chuimhneachadh mothachadH taingeil oibreachadh ann 
■ a 'rn chridhe, f had sa robh mi beo. 

Fhuair rni aon iatha litìr ghoirid uaipe, anns an 
robh mar a leanas : 

" \ mhaighstir ionmhuinn, 
" Bhithinn ro aoibhneach ma cheaduicheas bhur 
; cothrom duibh, gu 'n d' thigeadh sibh a dh' amharc 
; peacach truagh neo-airidh: "tha'm uaireadair gaineamh 
ildiuth air ruiih a mach, ach tha dochas agam gum 
bheil mi faicinn Chriosd luachmhor do m' anam. Bha 
'ur comhiuadar gu tric air a bheannuchadh dhomh, 
^itus a nis tha mi fairc achduinn feum air, na 's mo na 
riamh. Tha m' athair agus mo mhathair a cur am 
I beannachd da 'r n ionnsuidh; 
I , " O bhur seirbhaiseach, 

" umhal agus neo-airidh, 

Ealasaid W S 

Phreagair mM 'n t-iarrtus air an la sin fein. Air 

dhomh tighinn a dh'ionnsuidh bòthan an Airicfoe, 

I dh'fhosgaii a bhean an dorus. Shruth na deoir a siosair 

I a gruaidhean, air dhi a ceann a chrathadh gu tosdach. 

jfy Bha a cridhe lan. Dh' fheuch i ri labhairt, ach cha 

b' urrainn i. llug mi air laimh orra, agus thubhairt 

1 mi. 

" Mo dheadh bhana-charaid, tha na h-uile ni ceart, 
, agus mar a tha Tighearn' a ghiiocais agus na trucair 
il ga stiuradh." 

" O l tha mo Bheitireis, mu nionag co bochd, ie 'r 



ead : Ciod a ni mi as a h-eugmhais ? — Shaoil mise 
;u 'n rachainn fein chum na h-uaighe an toiseach, 
lC h— ." 

" Ach, tha'n Tighearn' a faicinn ceart, mu 'm faigh 
hu fein bas, gu 'm faic thu do ieanabh dhachaidh 
earuinte do ghloir. Nach eil trocair an so ?" 

?.* O mhaighstir ghradhaich, tha mi ro-shean, agus 
o lag; agus is leanabh gradhach ise, an lorg agus 
tn cul-taic aig seana chreutair bochd mar a ta 
nise." 

Mar a chaidh mi air m-aghaidh$ chunnaic mi 
Ealasaid na suidhe re taobh an terne, air a cumail suas 
mn an cathair da laimh le ciuasagaibh; ieis na h-uile 
jomharadh air grad shnaìtheadh as agus bas a 
lruideadh rithe. Rinn fiamh-ghaire .shuilbhir do 
Ih' aoidhealachd chairdeil a h-aghaidh ghlaisneulach a 
ìboillseachadh, air dhi a radh, 

" Tha so ro-chaoimhneil da rireadh, a mhaighstir* 
tighin co luath an deigh cur da 'r n-ionnsuidh. Tha 
jibh gam f haotainn a snaitheadh air falbh an comh- 
auidh, agus cha 'n urrainn mi uine f hada bhi agam gu 
fuireach an so. u Tha m J f heoil agus mo chridhe air 
failneachadh : ach is e Dia neartmo chridhe laig; agus 
tha earbsa agam a bhios dhomh na chuibhrionn gu 
siorruidh." 

Bha bacadh air a chur air an t-seanachas air uairibh 
Le a casdaich agus cion a h-analach. Bha fuaim a 
gutha soilleir, 'ged a bha e anmhunn ; bha a giuìan 
cudthromach agus mothachail, agus 'ged a bha a sun* 
na bu doille na b' abhaist di, cha robh i air chor sam 
bith air deireadh ann a 'm beothalachd air dbì bhi 
labhairt. Chliuthaich mi gu tric a chanain oirdheirc 
anns an do chuir i 'n ceill a beachdannan, co maìth ris 
a chomh-chordadh scriobtuirail leis an do chomh* 
pairtich i a smuaintibh. JBha deadh thuigse nadurra 
aice, agus rinn gras mor leasuchadh orra, mar tha e 
anns a choitchionn a tachairt. Air a chothrom a bha 'n 
so, cha b' urrainn mi gun smuainteachadh gu 'n robfe 



34 

i gu sonruichte aìr a cumail suas. Bha uile neart 
a buaidhean grais agus naduir ag amharc cosmhuil 
ri bhi ann an lan chleachdadh. * 

An deigh m* aite suidhe ghabhail, eadar an nigheari 
agus a mhathair, agus ise socruchadh a suile cionail 
aif a leanabh le mor iomagain, am feadh a bha sinne 
a comhradh ; thubhairt mi ri Ealasaid, 

"Tha dochas agam gu bheil thu mealtuinn moth- 
uchaidh air lathaireachd Dhe, agus gur urrainn thu 
na h-uile ni a leigeil Airsan a *' bha maille riut," agus 
a choimhid " thu anns na h-uile ionad da 'n deachatdh 
tu," agus a bheir thu fadheoidh a steach da fhoig 
shiorruidh. 

" Le 'r cead, tha mi smuainteachadh gu 'r urrainn* 
Bha m-inntmn 'o chionn ghoirid air uairilh fuidh 
neul, ach tha mi creidsinn gum b 'e Jaigsinn mhor 
agus fulangas mo bhuiil chorporra an t-aobhar ann an 
cuid, agus farniad mo narohaid spioradaii ann an cuid 
eile; neach leis am b' aill a chJaradh orm nach' eil 
gradh aig Criosd dhomh, agus gun robh mi a 'm f hein- 
mhealìtair." 

'* Agus am bheii thu toirt aite do'n chagarsaichi 
eìn? An urrainn thu bhi ann an teagamh am 
meadhon a leithid do chomharan lionmhor air trocair 
a chaidh seachad, agus a tha lathair ?" 

" Cha 'n urrainn, le h' cead, tha mi sa chuid is mo 
air mo neartuchadh gu dearbhadh soilieir a ghleidheadh 
*ir a ghradh. Cha 'n 'eil toil agam an ni sin a chur 
re'm pheacannaibh eile, a mhaitheas follaiseach do 
m-anam aicheadh. Dh'aidichinn e chum à chliu agus a 
ghloir." 

" Ciod e do bheachd san am a ta lathair mu 'n 
staid anns an robh thu, mu 'n dh' f hairich thu bhi 
fuidh ioma^ain chudthromaich mu thimchioll slainte 
t-anama r' 

'< Le 'r cead, bha mi ann am chaileig f haoin, 
deigheil air aodach agus air riomhadh, ghradhatch 
uii 'n saoghai agus na nithe a ta san t-saoghal ; bha mi 



85 

nn an seirbhls a'm measg daoinibh saoghalta, aguà 
ha robh riamh cjo shonas agam a bhi ann an teagh- 
ach anns an robh suim air a ghabhail do aoradh; no 
àr an robh curam air a ghabhail do dh' anama nan 
eirbhaiseach ; aon chuid le maighstir na le bana- 
nhaighstir. Chaidh mi uair san latha air an t-Sabaid 
lo'n eaglais, na bhu mho dh' fhaicinn agus a bhi air 
n' fhaicinn, na dh' urnuigh, agus a dh' eisdeachd 
bcal De. Shaoil mi gu 'n robh mi direach maith gu 
eoir gu bhi air mo shabhaladh, agus dh' fhuathaich 
ni, a#us is tric a ghair mi mu dhaoine diadhuidh. 
3ha mi ann an dorchadas mor ; cha robh eolas sam 
)ith ngam air slistlie na slainte : cha d' rinn mi urnuii'h 
•iamh, mur d' rinn mi i ànns an doigh bu ro-chaoin- 
muaraiche, agus gun bhrigh ; ni mo bha mi moth- 
ichail air cunnart uamhasach na staid sin anns an 
*obh urnuigh air a dearmad. Bha toil agam cliu 
Jeadh-sheirbhaisich a chumail suas, agus bha mi gu 
-nor air mo thogail uair sam bith a dh' eirich rìhomh 
)hi air mo mholadh. Bha mi meadhonach beusach 
igu^ stuama ann am ghiulan, 'o ruintibh do chrionn- 
3chd fheolmhor agus shaoghnlta; ach bha mi aineol- 
ach air Dia agus air Criosd ; rinn mi *dearmad air 
m'anam ; agus, nam hithinn airbasnchadh na leithiddo 
staid, b' eigin gum bi ifrinn a'gus bu cheart gum b'i, 
bhiodh agam na cuibhrionn. * 

" Cia t'hada 'o na chuala tu 'n t searmoin a tha 
thu 'n dochas trid beannuchadh Dhe, a dh' oibrich an 
t-atharrachadh ann a 'd chridhe ?" 

" Mu thimchioll cuig bliadhna o 'n ara so." 
" Cia mar a bha e air a thoirt mu 'n cuairt?" 
" Bha iomradh air a chur a mach gun robh Ministeir 
ri searmonachadh aig eaglais araidh, neach a bha air a 
bhacadh le gaothaibh a thainig nan aghaidh'o fhalbh air 
soitheach mar shearmonaiche do chearna fad.as do 'n 
t-saoghal. Thng moran a chomhairP orm gu$dol ann, 
air eagal gun dh' thugadh mo cheann car; oir thubhairt 
iad gun robh barailean neonach aige, Ach rinn iongan- 



lìl 



86 

tas, agus cothrom àir mi fein a thaisbeanadh ami at 
* gun ur as an robh mi ro uaibhreach, mo bhrosnachadll 
gu cead dol ann iarruidh air mo bhana-mhaighstir, DJ 
rireadh, a mhaighstir, cha robh ruintean agam mf 
b' fhearr na diomhanas agus iongantas. Gidheadh ma: 
so bi toil an Tighearn orduchadh airson a ghloir fein 

" Da reir sin chaidh mi do 'n eaglais, agus chunnaii 
mi domhlas mor sluaigh cruinnichte le cheile. Is triii 
mi cuimhneachadh air staid roimhe cheile m'inntinn 
ann an toiseach agus ann an deireadh naseirbhis. R< 
tamuilì, gun suim do aoradh Dhe, dh' amhairc m 
mu *n cuairt domh, agus bha deigh agam air aire ai 
t-sluaigh a tharruing orm fein. Bha mo sgeudach 
(cosmhuii ri tuilleadh sa choir do chaileagan shearbh 
antan, faoin, diomhain, agus oiseachail) gu mor o: 
cionn m' aite, agus ro eadar dhealuichte o 'n ni sir 
a tha cubhaidh do pheacach iriosal aig am bhei 
mothuchadh modhail air an ni a tha freagarach aguì 
eireaehdail. Bha staid m-inntinn soilleir gu leoir o 'r 
riomhadh amaideach aig m-aodach. 

" Mu dheireadh, thug am ministeir a mach acheann- 
teagaisg : " Agus bithibh air bhur sgeadachadh m 
h-irisleachd." Tharruing e ^oimeas eadar sgeudachadl 
a.chuirp agus an anama. Aig fior thoiseach na sear 
moin, thoisich mi air gabhail naire do 'm dheotha; 
airson sgèudachadh agus aodach riomhach ; an uair t 
thainig e gu truscan na slainte chomharachadh leis arr 
bheii an Criosdui air a sgeudachadh, mhothaich m 
foiilseachadh curnhachdach air lomnochduiche m-anam* 
fein. Chunnaic mi nach robh agam aon chuid an iris- 
leachd a bha air a h-ahmieachadh anns acheann theag* 
aisg, na earrann sam bith do chomhara an fhioi 
Chriosdui, Dh' amhairc mi air mo sgeudach faoin, 
agus thainig rughadh ann am ghruaidh le naire airsor 
m' uabhair. Dh' amhairc mi air a Mhinisteir, aguf 
dh' amhàirc e cosmhuil ri teachdaire air a chur < 
neamh a dh' f hosgladh mo shuilean. Dh' amhairc m 
air a chomh-thional, agus bha ioghnadh orm an dc 

* Truscan. 



37 

liothaich aon air bìth eile mar a mhothaich mise. 
1 1' amhairc mi air mo chridhe, agus bha e air a thais- 
ianadh lan aingidheachd. Chriothnaich mi mar a 
\ »hair e, agus gidheadh dh' f hairich irii tarruing mhor 
I- a chridhe dh ionnsuidh nam briathran a chuir e'n 
(11. 

;i Dh' fhosgail e saibhreas grais na diadbachd ann 

innleachd Dhe a sbaoradh pheacach. Bha 

I nhas ormris an ni bha mi deanamh uile laithean mo 

iBatha. Leige ris an eisempleir chìuin, umhal, agus 

J)sal aig Criosd : dh' f hairich mise mifein uaibhreach, 

Jlanach, diomhain, agus fein dhiongmhnlta. Chum 

jnach Criosd mar * Ghliocas;* dh fhairich mise 

jimaideachd. Chum e mach e mar fi Fhireantachd ;' 

ji dearbh-shoilleireachd air a thoirt dhomhsa air mo 

Jonta fein. Dheaibh se esan a bhi na na ' Naomh- 

tid;' chunnaic mise mo tbruailleachd. Chuir e'n 

Jll esan mar * Shaorsa;' dh' fhairich mise mo thraill- 

j achd do 'n pheacadh, agus mo bhraighdeanas 

1 Shatan. Chomh-dhuin e le focal spreigeil do 

?acaich, anns an d' earalaich e orra teicheadh o 'n 

ìirg a ta re teachd, gradh* usgraichibh o 'n leth a 

igh a thilgeadh dhiu; losa Criosd a chuir umpa, 

is a bhi air an sgeaduchadh le fior irisleachd. 

' O 'n uair sin cha do chaill mi sealladh riamh air 

ch m' anama, agus air cunnart mo staid pheacach. 

m chridhe bheannuich mi Dia airson na searmoin, 

d a bha m' inntinn fuidh mhor amhluadh. 

* ITiug an searmonaiche air aghaidh leannan- 

jicaidh mo chridhe, ni b 'e uabhar ann an sgeaduch- 

Ji an taobh a muigh, agus trid grais Dhe, bha e air 

: i Iheanamh na inneal a dhusgadh m' anama. Bu 

>na an ni e, a Mhaighstir, nam biodh iomadh 

eag bhochd cosmhuiì rium fein, air an tionndadh 

hradh sgeuduchaidh agus cur orra culaidh riomhach 

i leth a muigh, gus an ni sin iarruidh nacb 'eil 

aiìlidh, eadhon sgeaduchadh an " spioraid mhacantìa 

* breaghachd, na TÌomhadb. ^ 
D 



38 

agus ehiuin, ni a tha ro luachmhor ann an sealla< l 
Dbe." 

" Air do'n chuid bu mho do 'n chomhthional, gi L 
bhi cleachdta re'n leithid do shearmoinibh dileas ag iV 
scriobtuirail, dh' f huathaich agus ghearain iad t ^ 
cruadhas an t-searmonaiche : am feadh a bha beag 
cosmhuil rium fein air am bualadh gu domhain, m 
a dh' fhoghluim mi 'n deigh laimhe, agus a mhiannui 
gu durachdach a chluinntinn a rithist. Ach cha < 
shearmonaich e san aite sin tuilleadh. 

O 'n am sin bha mi air mo threoruchadh troin 
chursa do dh' urnuigh uaigneach, leugha/lh, ag 
bhreithneachadh, gum staid chaillte mar pheaca 
fhaicinn; agus trocair mhor Dhe trid Iosa Criosd ai 
an togail suas duslach agus luaithre pheacach gu roii 
fhaotainn ann an sonas gloirmhor nam flaithe; 
Agus, O Mhaighstir ! ciod an Slanuifhear a tha m 
air f haotainn ! Tha e na 's mo na b r urrainn 
iarruidh na mhiannuchadh. Na lanachd-san fhuair 
na h-uile ni b' urrainn do 'm bhochduinn feum a ch 
air; na uchdsan fhuair mi ionad taimh 'o na h-u 
peacadh agus doilgheas; agus na fhocal fhuair ; 
neart an aghaidh amharus agus mi*chreidimh." 

" Nach robh dearbh-shoilleireachd air a thoirt dhi 
gu luath," arsa mise, /'gu'm b' eigin do 'd shlaintt 
bhi na ghniomh grais iomlan air taobh Dhe, gu bu 
each saor 'o t-oibribh agus o'd thoillteannasaibh f< 
roimh-laimh ?" 

" A mhaighstir ghradhaich, ciod a bha ann 
oibribh-sa mu'n cualami'n t-searmoin sin, ach oil 
olc, feolmhor, feineil, agus mi-dhiadhaidh? B 
smuainte mo chridhe, o 'm oige suas amhain o 
agus sin an comhnuidh. Agus mo thoilitèannais-i 
ciod a bha annta ach toillteannais anama air tuitea: 
air a thruailleadh, agus neo-churamach; aig nach ro 
suim do lagh na do shoisgeul ? Scadh, a mhaighst 
air ball chunnaic mi nam bithinn gu brath air i 
shaoradh, 'gu'm b'eigin dha bhi trid saor throc; 






39 

I ìe, agus g\i 'm bu leisan an t-iomlan do chliu agus cìo 
l'urram na h-oibre 'o thoiseach gu deireadh." 
I " Ciod an t-atharrachadh a mhothaich thu annad 
Ina thaobh an t-saoghail ?" 

J " Thaisbeanadh e lan diomhanais agus buaireadh 

lìoraid. Chunnaic mi feumail chum sith m' inntinn 

lichd a mach as am measg, agus a bhi dealuicbte 

Itha; Thug mi suas mi fein do dh'urnuigh; agus is 

nadh uair shona do sholas diomhair a mheal mi ann 

comh-chomunn ri Dia. Is tric a rinn mi bron 

cionn mo pheacanna, agus bha air uairibh cath 

or agam trid mi-chreidimh, eagail, buairidh gu 

lltinn air m 'ais a ris chum mo sheann sligheachaibh; 

;us caochladh do chruaidh-chasan a luidh ann am 

thad. Ach an ti a ghradhaich mi le gradh siorruidh, 

tharruing mi le chaoimhneas-graidh, a dh' fheuch 

ìomh slighe na sith, a neartuich mi uigh air uigh ann 

1 ruintibh beatha nuadh a chaitheadh, agus a theagaisg 

, am feadh nach b' urrainn mi ni sam bith a 

heanamh as eugmhais-san ; gidheadh, gum faodainn 

a h-uile nithe dheanamh trid a neart-san. 

M Nach do choinnicb thu ri iomadh deuchainnibh 

tin a t' aite, dò bhrigli do chaochladh inntinn agus 

leachduinn?" 

" Choinnich, le 'r cead, a h-uile latha chaidh thar 
10 cheann, . Bha mi 'm aobhar ghaire aig cuid, throd 
ream eile rium, bha fanoid air a deanamh orm le 
aimhdibh, agus truas air a ghabhail diom le cairdibh. 
ìha cealgair air a ghairm dhiom, naomh, mealìtair 
•reugach, agus iomadh ainm a thuilleadh a bha 
ir an cialhichadh [gum fhagail fuathach ann an 
eaììadh an t-saoghail. Ach mheas mi masladh a 
chroinn-cheusaidh na urram. Thug mi maitheanas 
;us rinn mi urnuigh airson na muinntir a bha 
jam glieur-leanmhuinn; agus chuimhnich mi cia ro 
^hoirid 'o na ghiulan mi mi fein air an doigh cheudna 
i thaobh dreara eile. Smuaintich mi mar an ceudna 
^un dh' fhuilmg Criosd anacainnt o pheacachaibh; 
D2 



40 

agus mar nach 'eil an deiscìobull oscionn a Mhaighsti ^ 
bha mi toikach a bhi ann an doigh sarn bith air rr 
chomh-chumadh ri fhulangasaihh-san ?" 

" Nach do chomh-fhuiling thu an sin airson do luch 
daimh aig an tigh ?" 

** Chomh-fhuiling, rinn mi sin da rireadh, 
mbaighslir; cha robh iad uair sam bith am smuaintibl 
Bha mi 'n comhnuidh a g' urnuigh air an son, agi 
bhamiann fhadalach orma dheanamhmaithdhoibh. Gj 
sonruichte chomh-fhuiling mi airson m-athar agus m glad 
mhathar, do bhrigh gu 'n robh iad a dol air an aghaid 
ann am bliadhnachaibh, agus iad ro aineolach agi 
dorcha anns na nithibh a bhuineadh do dhiadhachd." 

" Seadh," sa malhair a cur a guth a stigh san oì 
naich, " aineolach agus dorcha, peacach agus truag! 
bha sinn, gus an d'thug an nionag ghradhach so— t 
nionag ghradhach so — an leanabh gradhach so, le 
cead, Iosa Criosd dhachaidh dh' ionnsuidh tigh 
h-athar agus a mathar bochd." 

" Ni h-eadh, a mhathair ro ionmhuinn; gu m 
fearr leibh a radh, gu 'n d' thug Iosa Criosd 'ur nigh 
ean bhochd dhachaidh, adh'innseadh dhuibh ciod 
rinn e airson a h-anama, agus tha mi 'n dochas j m 
dheanamh an ni ceudna airson bhur n-anamasa. 

Air an uair so thainig an t- Airiche stigh ledashoith 
each bhainne an crochadh o'n chuing ajr a ghuaillibh 
Sheas e taobh cuil an doruis leth-f hosgailte tacan beag 
agus chual e na briathrari mu dheireadh a bha air ar 
labhairt le mhnaoi agus le nighin. 

" Beannuchadh agus trocair oirre-se !" ars' es 
" tha e ro fhior; dh' f hag i deadh aite seirbhis < 
dh' aon ghnothuch a dh'fhuireach maille ruinne, chums I 
gu 'n cuidicheadh i sinn araon ann'an corpagusann aujL 
anam. Nach 'eil i g amharc gu ro olc, le'r cead ' 
Tha mi 'm barail le 'r cead, nach bi i fada againn an so/ 
" Fag sin aig an Tighearn," ars' Ealasaid. Tha ai 
n-uiie aìmsirean na laimh, agus is sona an ni gu bheil 
iad. Tha mise toiieach falbh; nach eil sibhse toileach 






te.\ 



41 

;hair, dealuchadh riumsa na lamhaibh-san a thug 
lise dhuibh an toiseach ?" 

" Feoruich dhiom Ceist sam bith anns an tsaoghal, 
[ch sin," ars' a h-athair is e sileadh nan deur. 

" Tha fios agam," ars' ise " gu 'r maith leibh mi bhi 
5 na." 

" Is maith, is maith," f hreagair esan : deanadh 
'n Tighearna riutsa agus ruinne maf is aill leis." 

Dh'" fheoruich rai dhi an sin, ciod air an robh a solas- 
(n san am gu h-araid air an steidheaohadh ann an 
lealladh air dluthachadh a bhaìs? 

" Gu h-iomlan, a mhaighstir, air mo shealladh air 
'riosd. 'Suair a dh' amhairceas mi orm fein, tha 
[Dmanh peacadh, anmhuinneachd, agus neo-iomlain- 
achd, a cur neul air iomhaigh Chnosd, a tha dhith 
hrm fhaicinn ann am chridhe fein. Ach an uair a 
ih' amhairceas mi air an t-Slanuifhear fein, tha egu leir 
>nmhuinn; cha 'n 'eii aon smal na ghnuis, naaon neul 
har uiie bhuadhean. 

" Tha mi ^muainteachadh air a theachd anns an 
'heoil. agus tha e ga m dheanamh reidh ri fulangas- 
nbli a chuirp; oir bha iad aigesan co maith is agamsa. 
Tha mi smuainteachadh air a bhuaireanna, agus a 
;reidsinn gu t;hed e comasach air cobhair a dheanamh 
^rp'sa 'nuair a ta 'mi air mo bhuaireadh. An sin tha 
ni *muainteachadh air a chrann-ceusaidh-san, agus a 
Poghlum m' f hear fein a ghiulan. Tha mi beachdach- . 
adh air a bhas, agus tha iadal orm gu basachadh do 'n i 
pheacadh, chums' mar sin nach biodh tighearnas aige 
thairis orm na b' f haide. Tha mi air uairibh a J 
smuainteachadh air akeirigh, agus ag earbsa gu bheil e j 
air toirt dhomh cuibhrionn innte, oir tha mi faìreachd- 
uinn gu bheii m-aigne smdhichte air mthibh a ta shuas. 
Gu h araid tha mi gabhail comh-f hurtachd ann an 
smuainteachadh airsari mar aig Jeas laimh an Athar 
a tagiadh mo chuis, agus a fagail taitneach eadhon 
m urnuighean anmhunn; araon air mo sìn»n fein, agus 
mar a tiia tlochas àgam ainon mo chairde gradnach* 

D3 



4& 



fci 



Is iad sin na beachdannà a tha àgam trid trocài 
air maitheas mo Shlanuif hear; agus thug iad orm ; 
mhiannuchadh agus spairn a dheanamh ann am shec 
bochd fein gu seirbhis a thoirt dha, mi fein a thoir 
suas dha, agus oidhirpeachadh mo dhleasnas a dhean jsfl 
ainh anns an inbhe shaoghalta" sin anns an do thoilicl i 
e esan mo ghairm. - 

" Miìe uair thuitinn agus dh' f hailnichinn, mu 
deanadh esan mo chumail suas. Tha mi faireachduini 
nach eil annarn ach neo-ni as eugmhais-san. Is esan n< 
h-uiìe anns na h-uile, 

" Direach co fada sa 's urrainn mi mo churam 
tbilgeil airsan, tha mi faotainn neart a dheanamh j 
thoile. Gun dh' thugadh e dhomh gras a, dh' earbs 
annsan gus a mhionaid mu dheireadh! Cha'n'ei 
eagal orni roirnh 'n bhas, do bhrigh gu bheil mi crei 
sinn ga 'n d' thug esan air faìbh a ghath. Agus 
ciod an sonas a tha 'n taobh thall! — Innsibh tìhom 
a rnhaighstir, am bheil sibh a saoilsìnn am bheil 
ceart. Tha dochas agam nach 'eil rni fuidh a 
mhealladh. Cha 'n : eil a chridh' again amharc airs 
mo dhochais ann an ni sam bith goirid air lanach< 
iomlain Chriosd. 'Nuair a dh' fheoruicheas mi do ' 
chridhe feìn ceitt, tha eagal orm earbsa ris, oir tha € 
feailiach, agus rinn e mo mhealladh gu trc. Ach an 
uair a dh' f heoruicheas mi do Chnosd, tha e gam 
fhreagairt le geallannaibh a neartuicheas agus s 
dh' uraicheas rni, agus nach fag aite sam bith gu teagamh 
a chur na chumhachd, agus na thoil gu saoradh. Tha 
mi na lamhaìbh, agus b' aill leam fuireach an sinj: 
agus tha mi creidsinn nach fag sgus nach treig e 'm 
feasd mi; ach gu 'n criochnaich e 'n ni a bhuineas 
dhomhsa. Ghradhaich e mi, agus thug se e fein air mòt 
shon,*agus tha mi creidsinn gu bheiì a thiolaca agiis 
a ghairm gun aithreachas. Anns an dochas so tha mi 
beo, anns an dochas so tha mi toileach basachadh." 

Dh' at.hairc mi mu 'n cuairt orm, air dhi bhi labh- 
ajrt, agus smuaintich mi, « Gu cinnteach cha 'n ait' 



lir bith so acli tigh Dhe, agus 'se so geata neimh. w 
[Dh' amhairc gach ni snasmhor, sgeinmeil, agus tait- 
lieach. Bha deigh a mbeadhoin latha ni eigin dubh- 
lirach le neu'aibh dorcha; ach direach a nis rinn a 
Ì yhrian is i iuidhe dealracbadh gu soiliseach agus ann 
i in tomhas gu hobunn^a steach do 'n t-seo.r.ar. Bha 'n 
llealradh air a thilgeil air ais 'o tliri.'na ceithir ào 
f ihreathan do mhiasachan soiìleir feodair, agus criadh 
rheal; air an seorsachadh air preas-shoithichean na 
iheasamh ris a bhalia: thug e mar an ceudna lain- 
ùreachd do bheagan do dhealbban air eachdruiean 
criobtuir a bha'n crochadh an sin mar an ceudna; 
igus a rinn aite, luchd-rabhaidh mu bhreith, mu 
maisteadh, mu cheusadh, agus mu aiseirigh Chriosd 

Chriochnaich dealbh mhor do lerusaleim, agus j 
samhladh do 'n <* t-seann duiue agus do 'n duine 
ìuadh," dealbhan an taobh sin do 'n t-seomar. Glan . 
s mar a bha 'm balla a bha air a ghealachadh, cha 
"obh p na b 'u ghloine .na chuid eile do'n aite agus da 
ùrneis. 1$ ainmic a-shoillsich a ghrian tigh, iar an 
^obh ordugh agus eireachdas coitchionn (nithe a tha 
:mnteaeh r-i bhi an co-chuideachd bochduinn cbrabh- 
ach) na bu shoilleire ra 'm faicinn; 

Bha'n dearsa so do dhea!radh na greine a dol fuidhe, 
na shamlviaiih air feasgar ciuin agus soilleir am imeachd u 
na bana-Chriosdui oig so. Thachair gu 'n robh aon 1 
dearsa air a thilgeil air ais o sgathan beag sir a 
h-aghaldh. Na h-aodann glaisneuiach agus seargta | 
thaisbeanadh toirt suas chiuin, muinighinn bhuadhach, 
irisleachd neo-uailieil, agus iomagain chaomh; a ìan 
chuir an ceill faireachdumn a cridhe. 

Rinn beagan tuilleadh do chomhradh tairisneach, 
agus urnuigh ghoirid a choinneamh so a thoirt gu 
crich. 

Mar a mharcuich midhachaidh le solus an anmoich, 
rioghaich cmineas sociuichte tre 'n t-seailadh. Bhris 
a steach air a chluais geimhich sheimh a chruidh, 
meiìich nan caorach a bha direach airan druideaunl 



was nam mainniricbibh. cronan 'chirileaga na h-oi ?\\. he, 
fuaim fhada air falhh na mara, na puiit mu dheiiva-'ih 
aig eoin an latha, agus ctud luimnaga na spiueig; 
agus cbuidifh e ciuineas sioebainieach an fheasgair 
ag"s a bhuaidh comh fhieagarach a bha aig air m-inn 
tinn a mlreudachadh; na bu mho na lughadachauh* 
Dh' fhurain àgus dh' altrmm e dirtach an ieithide 
siu tio smuaintit h is a rinn mo chei.lidh roimhe dhu^g< 
adh suas. 'Nuair a tha seaiiadh nadurra air 
beachdachadh air ann an sgathan Criosdail, is trtc 



leis gu 'n cuir e solus maiseach air firinnibh an sciiòb- 
tuir. Tha caoimhueas mor air a nochtiadh dhuinn, 
'ivuair is urruinn c'huinn am meàltuinn, agus aig an ara 
cheudua tarruing dìu do Dhia amita. 



ù\ 



AN CEATHRAMH EARRANN. 

Is taitneach an t< irt fainear, am meadhon an dorrh 
adais spioradail a tha buadhachadh gu mulaaach auì 
an iomadh cearna do 'n tir, gidheadh gu bheil smag); 
aìg bià, Cha'n'eil e idir ainmig a tachairt, gu bheii 
am an so, agus an sud, aiv am taptainn; dream, 'gec 
a -ha iatl ro ana-goheasach air an suidheachadh i 
thaobh meadhona gnatbuichte nan gras, a f huaii 
-geuMnhothachadh a bha da rireadh slainteil ; aguì 
trid ' beannucha'dh- air beachd-smuainteachadh ann af 
uaigneas, leughadh, agus urnuigh, a tha air an treor 
uchadh dh' ionnsuidh a chomh-thomur n a J s dluith( 
ri Dia~; agus a tighin gu bhi nan Cnosdmean a tha gt 
comharaichte air an toirt fein suas tlo Dhia Cha'r 
aon seacharan beag aig tuilleadh sa choir doluchd 
aidmueil sau am a ta lathair, amharc thaìris na dimea 
a dheanamh air eiseimpletribh do 'n ghne.so a th? 
ra 'm faotaìnn. Tha tuiiieadh sa choir do f hior obair 
ealauta ann an creu 1, ati aidniheil, agus am barailihj 
diadhaidh cuid do dhaoine, Mai bi gach rotha, aìsiJ 



iU, 



45 

Jabhruidh, Ite-bheo, fiacal, na sgiath, gu rìochdail na 
Ih-aite, na a gluasad gu h-iomlan a reir riaghailt a tha 
lair a comharachadh a ma«h leo, agus da 'm bheil mor 
ispeis aca; tha'n t-iomlan aira chur aircul, mar ni neo- 
Iiiridh air suim a ghabhail dheth. Ach gu freasdalach 
j| ;8 is aithne do 'n Tighearn an droing sin as leis;" ni 
;|mo tha aile a sheula fein air chall a chomharachadh 
;|:uid a tha ann an, tcmhas foluichte o 'n t-saoghal 

:hrabhach, " a tha 'g ainmeachadh ainm Chriosd, agus 

i treigsinn eucoir. ,, 
Tha cuid do fhior Chriosduiean co sonruichte air 

m suidheachadh anns an doigh so, is gu 'n cuir iad 

*olus air samhladh maiseach a bhaird, 

** An uamhalbh, domhain, dorch' na mara moir, 

" Tha iomadh seud oirdheirc a gabhail taimh 

u Is iomadh hlath tba fas, &a searg' gun suim 

u Sa call a chubhraidheachd a mach fuidh churam laimh." 

Gidheadh cha b *e so uile gu leir cor Nighean an 
Airiche. Dh' abuicheadh a diadhachd gu deimhin 
inn am folach o *n t-saoghal, agus cha robh ach beag- 
m aig an robh mion eolas orra; ach chaith i a beatha 
»u feumail, bhasaich i gu ro shona, agus dh' f hag i 
ithailte dhealrach na deigh. Am feadh a tha mi ag 
ndhirpeachadh a choslais a tharruing air dhoigh f hann, 
ru *n robh mi a deanamh greim air a chumhachd; 
igus air mo dheanamh, trid trocair do labhairt am 
hear-leanmhuinn " orrasan a tha trid creidimh agus 
aighidin a sealbhachadh nan geallanna! ,, 

O 'n am anns an deachaidh mi ga h-amharc, mav 
i leigeadh ris anns an earrainn mo dheireadh agam, 
)hea<hduich mi air a crich a dluthachadh gu luath. 
Aon latha fhnair mi gairm chabhagach a dh' innse | 
Jhomh gun robh i basachadh. Bha'm fios so air a 
boirt am ionnsuidh le saighdeir, neach aig an robh 
ighaidh a thaisbein stoldachd, deadh-thuigse, agus 
liadhachd. 

R Tha mi air mo chur an so, le 'r cead, le athair 



46 

agus matliair Ealasaid W ■ t , , aig a h-iarrtus son-j 
ruichte fein; a dh' innse cia mor a ta iad uile miann- 
uchadh 'ur faicinn. Tha i^dol dachaidh, le 'r cead> 
gu ro luath gu deimhin. 

" Am bheil eolas agad orra 'o chionn f hada ?" 
f hreagair mise. 

" O chionn mios, le 'r cead : is toigh leam dol a 
dh' amharc nan daoine tinne; agus air dhomh cluinntinn 
mu staidse 'o dhuine a tha fuireàch dlu do 'n champ j 
againn, chaidh mi ga seaìltuinn. Tha mi cliuthachadh 
Dhe gu 'n deachaidh mi riamh ann. Bha a comhradh 
ro tharbhach dhomhsa 

" Tha mi deanamh gairdeachais," arsa mise, " a bhi 
faicinn annadsa, mar a tha earbsa agam brathair saigk* 
deir, 'Ged 
j deise o 'n taobh a mach, tha dochas agam gu bheil 
sinn a seirbhiseachadh fuidh 'n Cheannard spioradaii 
cheudna. Theid mi maille riut." 

Bha m-each deas gu luath. Choisich mo chompan 
ach saighdeir re 'm thaobh, agus thug e toilinntinn 
dhomh le comhradh ro-thuigseach, agus crabhach* 
Chuir e *n ceill euid do theisteis comharaichte mu 
[ ghne oirdheirc Nighean an Airiche, mar a bha iad air 
an leigeadh ris 'o chomhluadar a bha aige rithe 'o 
chionn ro ghoirid 

Is* daoiman lainnireach i, le'r cead," ars' aU saigh* 
deir, " agus an uine ghoirid dealraìdh i na 's soiileire 
na aon daoiman air thalamh." 

Chaidh sinn seachad troimh chaol-shraidibh agus 
achannaibh, thar aonaichean agus sraithean, tre 
cheumaibh foll^iseach agus uaigneach; air uairibh a 
I gearradh thairis, agus an uair eile a leantuinn luban 
sruthain bhig, a rinn torman seimh ri taobh an rathaid 
Mheall comhradh an t-astar, agus ghiorraich e uine 
shoilìeir ar.turuis, gus an robh sinn dlu air a bhi aig| 
bothan an Airìche. 

Mar a dbluthaich sinn ris, dh' fhan sinn samhacb. 



47 

ftinn smuainta a bhais, na siorruidheachd, agus na 
ìlainte, air an dusgadh le sealladh an tighe far an robh 
:reidmheach a fagbail a bhais na luidhe, m' inntinn 
? ein a lionadh; agus cha 'n 'eil teagamh agam nach 
Jrobh mo chompanach air an doigh cheudna, 

Cha d' thainig creutair beo a lathair fathast, saor o 
^wan Airiche; a gleidheadh seorsa do fhaire thosdaich 
aig an dorus; oir cha d' rinn e, mar a b' abhaist dha, 
tabhannaich re 'm ruigheachd, Sheall e cosmhuil 
ttu 'n do chomh-pairtich e co fada do *n t haireachduinn 
a bha freagarach do staid an teaghlaich, is nach robh 
toil aige caismeachd ghrad na chraiteach a thoirt seach- 
ad. Thainig e air aghaidh gus an dorus beag a bha 
treoruchadh chum an tighe, an sin sheall e air ais air 
dorus an tighe, mar gu 'm biodh e mothachail gun 
robh bron a stigh. Bha e mar gu 'm biodh a dhith 
air a radh, " Saltraibh gu seimh thar an stairsnich, 
mar a theid sibh a steach do thigh a bhroin; oir tha 
cridhe mo mhaighstir lan craidh." 

Ghabh an saighdeir m' each agus cheangail e suas e 
ann an tigh fosgailte. -Bha e cosmhuil gu 'n d' rinn 
ciuineas socruichte an t' ionad uile chuartuchadh : bha 
e mhain air a chur fuidh ghluasad leis na feothachain 
a bha gabhail seachad troimh na craobhan leamhain a 
sheas laimh ris an tigh ; agus a rinn mo bhreithneach- 
adh e fein a thoileachadh ann an smuainteachadh gum 
b' iad osnaichean tuirseach a bhroin a bha annta. 
Dh' fhosgail mi 'n dorus gu farasda, cha d' thainig J ! 
aon a lathair, agus bha na h-uile ni samhach. Lean 
an saighdeir, thainig sinn a dh' ionnsuidh bun na 
staidhreach. 

" Tha iad air teachd," arsa guth a dh' aithnich m 
gu'm be guth a h-athar; "tha iad air teachd." 

Thainig e lathair aig braighe na staidhreach ; th 
mi dha mo lamh, agus cha do labhair mi smid. Air 
dhomh dol a steach do'n t-seomar gu h-ard, chun^aid 
mi a mhathair aosda, agus a mac a cumail suas na„ 
h-ighin, agus na peathar, da'jn robh mor speis; bhal 



48 

bean a mic na suidhe gul ann an uinneig; bha ditb 

is na triuir a feitheamh anns an t-seomar, a choimh 
i lionadh dreuchd sam bith a dh' fhaodadh cairdeas, na 
[ eigin iarruidh. 

Shuidh mi sios re taobh na leapa. Cha b' urrainp 
! do 'n mhathair caoineadh, ach an drast agus a rithist 
I rinn i osna mhor, air dhi amharc air Ealasaid, agus 
. ormsa mu seach. Shil na deoir mhor a sios gruaidh 
j a brathar, agus rinn iad fianuis air speis thairisr^each. 
; Sheas an seann duine coir aig casan na leapa a leigeii 
;a chudthrom air a posta, agus gun chomas dha a 
ij shuilean a thoirt thar an leinibh sin o 'n robh e ri deal- 
| uchadh co luath. 

B!ia suilean Ealasaid duinte, agus gu ruige so cha 

d' thug i 'n aire dhomh. Thilg sith Dhe a tha dol tjhar 

na h-uiie tuigse ciuineas buadhach thar a h«aghaidh; 

'ged a bha i glaisneulach, air isleachadh, agus na lag- 

an. 

An deigh tosd goirid shin an saighdeir a mach a 
1 Bhiobull do'm ionnsuidh gu samhach, a comharachadh 
:Ie mbeur aig 1 Cor. xv. 55, 56, 57. An sin bhrist 
i!mi y n tosd le leughadh na h-earrainn, " O bhais c 'ait 

am bheil do ghath ? O uaigh c 'ait am bheil do 
[bhuaidh ? Is e am peacadh gath a' bhais; agus is e 

neart a' pheacaidh an lagh. Ach buidheachas do Dhia, 

a tha toirt dhuinne na buadha, trid ar Tighearna Iosa 

Criosd." 

Ri fuaim nam briathra sin dh' f hosgail a suilean, 

agus shoilisich ni eigin cosmhuil ri dearsa do sholus 

spioradaii air a gnuis, air dhi a radh, Buaidh, buaidh ! 

trid ar Tighearna losa Criosd." Thuit i seachad a 
Srithist, gu 'n tuilleadh aire thoirt do neach a bha iath- 
|air. 

" Gu 'n robh Dia air a chliuthachadh airsoìi buaidh 
fsi chreidimh !" arsa mise. 

" Gu mah-amh!uidh abhitheas," fhreagair an saigh- 
f^leir. 

Thaisbein an t-Airiche le shuil an togail suas, gun 



49 

bh gu ma h-amhluidh a bhitheas na chridhe, 'ged a 

i' fhailnich a theanga na ìabhairt. 

Rinn stri ghoirid airson analach aite ghabhail anns 
bhoirionnach og a bha faghail a bhais, a bha thairis 
i luath; agus an sin thuirt mi rithe, 

"Mo bhana-charaid ionmhuinn, nach'eil thu faireachd- 
nn gubheii thu air do chumail suas?" 

F Tha 'n Tighearn a buntuinn gu ro chaomh riuui," 
ireagair ise. 

" Nach 'eil a gheallanna a nis ro luachmhor dhuit ?" 

" Tha iad uile nan seadh agus nan amen ann an losa 
riosd." 

" Am bheil thu ann am mor chradh cuirp ?" 

" Co beag is nach mor nach 'eil mi ga dhi-chuimh- 
eachadh." 

" Cia co maith is a ta'n Tighearn !" 

M Agus cia neo-airidh is a ta mise !" 

« Tha thu dol ga f haicinn mar a ta e." 

" Tha mi smuainteachadh . . . tha dochas agam . . . 
fia mi creidsinn gu bheil mi." 

Thuit i rithist ann an clo-chadal. 

Ag amharc air a mathair, thubhairt mi, ct Ciod e'n 
rocair leanabh a bhi aig neach co dluth air neamh is a 
ha do leanabh-sa !" 

" Agus ciod an trocair," f hreagair ise, ann an cainnt , 
ihriste, " na'm faodainn-sa a seana mhathair bhochd 
ch a leantuinn an sin, Ach, a mhaighstir, tha e co 
hruaidh dealuchadh rithe. 

** Tha dochas agam trid grais tre chreidimh, gun B 
:oinnich thu i an uine ghoirid, gu 'n dealuchadh tuil- ] 
eadh: cha bhi ann ach sealan beag." 

w Le 'r ceadj" ars' an t-Airiche, 6( tha 'n smuain sin | 
$a'm chumail suas, agus tha maitheas an Tighearn a I 
;oirt orm faireachduinn a bhi air mo dheanamh reidh 1 
aa 's mo na bha mi." 

" Athair . . . . a mhathair," ars' an nighean ag ath- 
bheothachadh, " tha e maith dhomhsa .... earbaibh 
'is, cliuthaichibh e gu siorruidh." 



Hain 



"Tta 



50 

" A mhaighstir," is i labhairt tuilleadh ann an gutfo 
fann, " tha dhith orm buidheachas a thoirt dhuibli 
airson bhur caoimhneis dhomhsa .... tha dhith orm 
caoimhneas iarruidh oirbh; .... dh'-adhlaic sibh mc 
phiuthar . . . . an dean sibh an ni ceudna air mo 
shonsa ?" 

if Bithidh na li-uile ni mar a tha thu miannuchadh 
ma cheadaicheas Dia," fhreagair mise. 

*'Gu robh maith agaibh, a mhaighstir, gu robh 
maith agaibh; .... tha caoimhneas eile agam ri iar- 
ruidh . . . 'Nuair a tha mise air imeachd, cuimhnichibh 
m-athair agus mo mhathair. Tha iad sean, ach tha ,„i 






dochas agam gu bheil an deadh obair air toiseachadh 

nan anamaibh .... Tha m-urnuighean-sa air an 

; eisdeachd .... Guidheam oirbh, thigibh agus faicibh 

; iad .... Cha 'n urrainn mi moran a labhairt, ach tha 

| dhith orm labhairt air an sgath-san . . . . A mhaigh 

stir, cuimhnichibh orra." — 

Rinn na paranta aosda osnaich agus plosgail gu 
I h-ard, a cur an ceill briathran briste; agus f huair iad 
j 'cuid'f huasglaidh tre leithid sin do Jeigeil a mach air 
| am faireachduinn. 

Mu dheireadh thubhairt mi ri Ealasaid, <c Am bheill 

thu mothuchadh amharusan na buaireanna a thaobhdo 

| thearuinteachd shiorruidh ?" 

" Cha'n 'eil, le'r cead; tha 'n Tigheam a buntuinn] 
I gu ro chacmh rium, agus a toirt dhomh sith." 

" Ciod iad do bheachdanna mu ghleann dorcha 
strail a bhais, a nis air dhuit a bhi gabhail an rathaid] 
Ifcroimhe? ' 

"Cha'n'eiledorcha." 
" Cia mar sin ?" 

U Tha mo Thighearn an sin, agus is esan mo sholus, 
agus mo shlainte." 

" Am bheil eagal ort roimh thuilleadh do f hulangasj 
corporra ?' 

" Tha 'n Tighearn a buntuinn gu ro chaomh riumjfi 
s urrainn mi earbsa ann.'" 



h 



51 

Thainig ni eigin do dh' oibreachalh air aghaidh. 
Juair a bha e air dol seachad, thubhairt i rithist agus 
rithist, 

" Tha'n Tighearn a buntuinn go ro chaomh rium. 
Thighearn, is leat mi, saor mi . . . Iosa beannuichte 
. . Slanuifhear luachmhor . . . Glanaidh fhuil-san 
na h uile peacadh .... Co sgaras ? . . . . Is e Ion- 
intach ainm .... Buidheachas do Dhia .... Tha e 
irt dhuinne na buadha .... Tha mise, eadhon mise, 
i* mo shaoradh . . . . O gras, trocair, agus iongantas 
-A. Thighearna, glac mo spiorad ! . . . . A mhaighstir 
nmhuinn, .... athair, a mhathair, a chairde gradh- 
h, tha mise fal'oh .... ach tha na h-uile ni gu maith, 
i maith, gu maith— — ." 

Chaidh i seachad a ris — Lub sinn ar gluinibh sios 
i urnuigh. — Bha 'n Tighearn nar meadhon, agus 
leannuich e sinn. 

Cha do dhuisg i suas tuilleadh fhad sa dh'fhuirich 
tse, ni mo labhair i na dheigh briathra sam bith a 
tabhadh tuigsinn. Bha i mu thimchioil deich uairean 
n an clo-chadal, agus rnu dheireadh thuit i gu samh- 
h na cadai ann an gairdeinibh an Tighearna sin, a 
min " co caomh" rithe. 

Dh' fhag mi'n tigh uair an deigh dhi ssrur a labh- 
t. Theannuich mi a lamh 'nuair a bha mi a gabhail 
) chead dhi, agus thubhairt mi, " Is e Criosd an 
eirigh agus a bheatha." Thili i 'n teannachadh air 
gu seimh, ach cha b' urrainn i aon chuid a suilean 
osgladh, na freagairt a chur an ceilJ. 
Cha robh mi fianuiseach riamh roimhe air sealladh co 
aighteach ris a so. Lion e gu buileach mo bhreith- 
ìchadh 'nuair a bha mi pilltinn dhachaidh. 
" S:'an leat,'* smuainich mise, " a bhana-charaid 
unhuinn gus an dean maduinn an latha shiorruidh 
n-eoias aghaidh ri h aghaidh ath-urachadh. B' aitii- 
ie thu air do spionadh as an teine, chuni's gum biodh 
air cio dheanamh ann a'd reuit dhealrach ann an 
aiai'ite na gloire. Chunnaic mi do sholus agus do 
E2 



5% 

dheadh-oibre, agus uime sin gloraichidh mi ar n-Atha 
a ta air neamh. Chunnaic mi ann a 'd eiseimplei 
ciod e peacach a bhi air a shabhaladh gu saor le gra 
Dh'fhoghluim mi uaitse» mar ann an sgathan beo, 
an ti a ta toiseachadh, a giulan air aghaidh, agus 
criochnachadh obair a chreidimh ann an gradh. Is 
Iosa na-h-uile anns na h-uile: bithidh e agus feumau 
e bhi air a ghloruchadh. Bhuannaich e 'n crun, ag 
is esan na aonar is airidh air a chaitheamh. Na h-oid 
irpicheadh aon a spuinneadh d' a ghloir ! Tha esar 
saoradh, agus saoruidh e gus a chuid is faide. Sl 
leat a phiuthar ionmhuinn anns an Tighearn. Fac 
aidh t-fheoii agus do chridhe failneachadh, ach is 
Dia neart do chridhe, agus bithidh e dhuit na chuib 
rionn gu siorruidh." 



t *+ r* +*■++**++*<?' 



\\V 



AN CUIGEAMH EARRANN. 

Co is urrainn a thuigsinn ria mheas nàdur a chaoc 
laidh sin a dh' fheumàs anam a chreidmhich fhi< 
rachadh aig an am sin a tha e fagail a phailliu 
creadha, sa theid e air ball ann an lathair Dhe ! 
tha eadhon am feadh " sa tha sinn a faicinn gu dorc 
tre ghloine," sealladh air gradh agus gliocas Dhe 
taitneach do shuil a chreidimh ; ciod is eigin do she^ 
adh gloirmhor Dhe a bhi, 'nuair chithear e aghai - 
re h-aghaidh ? Ma tha e na shochair da 'm br 
uiread mheas an so air thalamh, comh-chomunn r J 
naomh a mhealtuinn; agus le cheile comhairle bhlaì [L ; ' 
ghabhail maille ra 'r luchd comh-thuruis chum na rio^ 
achd neamhaidh; ciod a chi agus is aithne dhui ■ 
'nuair a thig sinn fadheoidh <{ gu sliabh Shioin, a| 
gu cathair an De bheo, an lerusalem neamhaidh, a^ 
cuideacjid do-aireamh do ainglibh; gu lan choin 
thional agus eagìais nan ceud-ghin, a tha scriobJ 



53 

, neamhaibh, agus gu Dia breitheamh nan uile, agus 
spioradaibh nam firean air an deanamh tbirfe, agus 

h-Iosa eadar-mheadhonair a' choimh-cheangail 
aidh, agus chum faìa a' chrathaidh a tha labhairt 
he a 's fearr na fuii Àbeil ?" 

Ma tha solasan an Spioraid co luachmhor, agus an 
chas a tha Jan do neo-bhasmhoireachd co beothail 
'n anam re cuairt bhasmhor do dh' osnaich agus do 
eoir; ciod an cridhe is urrainn a thuigsinn, nan 
inga a chuireas an ceili, an lanachd aoibhneis aSge, 
iair a ruigeas e 'n t-ionad sin, far an teich bron agus 
ìaich air falbh, agus am bi na deoir air an tiormach- 
h o gach suii ? 

Chomhalaich an leithide sin do smuainte cheile ann 
.n inntinn gu cumhachdach, mar a mharcuich mi air 
aghaidh chum an tighe, far, ann àn ulluchadh cud- 
•omach airson na h-uaighe, an robh corp Nighean 
Airiche na luidhe. 

Thugi suas an deo mu dheireadh, goirid an deigh 
ceilidh a chaidh aithris ann am chunntas roimhe 

Fhuaradh cead, mar a chaidh f haotainn roimhe 
a an cuis a peathar, gum frithealuinnsa seirbhis an 
hlacaidh. Bha iomadh smuain sholasach, gidheadh 
luladach ceangailte ri coimh-lionadh an dìeasnais so. 
t ath-chnuasaich mi an seanachas tric agus cud- 
•omach a bha agam rithe. Ach a nis cha b' urrainn 
a bhi air a chumail suas na b' fhaide air taìamh. 
ìuaintich mi air an nadur thaitneach agusf heumail 
; cairdeas Criosdail, co dhiu a ta e air a dheanamh 
is ann an luchairtibh na ann am bothanaibh; agus 
'fhairich mi bhi taingeii gu 'n do mheal mi co fada 
t-sochair sin ris an neach air am bheil so na chuimh- 
ichan. An sin thug mì aite do osna f heineil car 
ta, air smuainceachadh dhomh nach b' urramn mi na 
^haide firinnibh mor a chreidimh Chriosdui, a 
uinntinn air au cur an ceill le neach a dh' ol cp 
uhain do dh' uisgeachaibh abhainn na beatha. Ach 
a'n gearan a dhuìsg suas air a chronachadh leis an 
E3 



54 






smuain bheothail; " Tha i air dol gu fois shiorruidh- 
am b' urrainn mi a miannuchadh air a h-ais a rithfc 
ann an gleann nan deur so?" 

Air an uair sin, bhuail ceud f huaim bualadh clui 
mo chluas. Thainig e o eaglais baile-bhig anns a 
t-srath direach fuidh mhullach monaidh aird, thair 
air an do ghabh mi mo rathad. B' e bualadh clui 
tiodhlacadh Ealasaid a bh' ann. 

Bha'n fhuaim tiamhaidh; agus ann an diread 
chum na cruaiche airde air an do mharcuich mi thairii 
f huair e guth agus buaidh shonruichte. A bualadh ai 
amanna socrach agus riaghaiiteach, (mar abhacleacht 
te re uine mhor roimh uair an tiodhiacaidh,) chuir a 
clag niar gum b' ann an ceill beannachadh na dreai 
a bhasaicheas anns an Tighearn, agus mar an ceudi: 
am feum a tha aig na beothaibh air na nithe sin 
chudthromachadh, agus an gabhaii gu cridhe. B 
chosmhuil gum b' aill leis a radh, * Eisd mo ghut 
rabhaidh, thusa mhic an duine. Cha'n'eil ach ceui 
eadar thu agus am bas. Eirich, cuir do thigh a 
ordugh, oir gheibh thu bas, agus cha mhair thu beo.' 

Bha'n sealladh ann an aonachd ris an fhonn shocrac 
sin aig an inntinn a tha ro fhreagarach airson breitfc 
neachadh naomh. Luidh srath beairteach agus torrac 
direach fuidhe, bha e air a sgeacluchadh le achaib 
arbhair agus le cluainibh, troimh an do ruith abhain 
bheag na ìuban ann an caochiadh do rathadaibh, 
dh' ionaltair moian threuda air a bruachaibh. Rin 
ruidh do aonaichean air an taobh eile, comhdaichl 
le treudaibh ionaltraidh criochnachadh le sguabad 
moralach anns a mhuir; aig an robh a tonna du-ghori| 
ra 'm faicinn astar thairis. Bha na h-uiread do bhaik 
beaga, do ghleannain, agus do dh' eaglaisean sgaoili 
anns an t-srath. Chuir tighean-comhnuidh fJatha 
nam beairteach, agus bothain shuarach nam boch 
an coslais eadar-dhealuichte fein ris an t-seallad3 
Bha 'n t-aileadh ciuin, agus rinn a ghrian a tearnad 
* thoirt air caochladh maiseach do sholus agus d | 






55 

Jdhubhar a bhi air taobh nan aonaichean sin. Ànn am 
meadhon an t-sealìaidh so, be 'n ni sonruiehte a rinn 
greim air m' aire an clag a bualadh airson tìodhlacadh 
Nighean an Airiche. 

Am bheil aon do 'm leughadairibh a feoruich carson 
a tha mi toirt cunntais co mion air na nithe a bhuineas 
do shealladh nan sul, a dh' fhaodadh a bhi ceangaìlte 
ris na gnothuichibh a tha mi 'g inrtse ? Is i mo 
fhreagairt, gu 'r e Dia na saorsa, Dia na cruitheachd 
mar an ceudna; agus gu bheiì sinn air 'ur teagasg anns 
gach earrainn dofhocal De cliuthachadh niihe maiseach 
agus iongantais naduir, a chon.h-cheangaì ris gschUjj 
brosnuchadh eile airson crabhaidh. 'Nuair a thug |ì 
Daìbhidh fainear na neamha, obair meuraibh Dhe ; rj 
a ghealach agus na reulta a shuicihich e, bha e leis a f! 
sin air a tbreoruchadh chum an irisleachd cridhe buj! 
ro dhoimhne an lathair a Chruithfhear. Agus 'nuair J| 
a dh'amiiairc e air na caoirich agus air na daimh, agus |j 
air fìadh-bheathaichibh na machrach, air euniaith art !||i 
athair, agus air iasg na mara, bha e air a chomh-eig* (;l 
neachadh gu g'aodhach a mach, " O Iehobhaih a*|1 
Tighearn, cia oirdheirc t-ainm air feadh na talmhainn |J 
uile?" 

Tha mi 'm Charaid do 'n Duine bhochd, agus tha Jj 
dhith orm gu ro shonruichte gu 'm b' aithne do gach!|| 
fèar oibre bochd cia mar a chomh-cheangladh e maith-.i|| 
eas De anns a chruthachadh, agus ann an oibribb|l| 
freasdail, ri saibhreas do-rannsuchaidh a ghrais annl 
an slainte pheacach. Agus 'cait an urrainn dha arijl' 
teagasg so ionnsuchadh na 's tarbhaiche na ann aa 
amnarc mu 'n cuairt air na h-achaibh far am bhei 
obair air a cuir amach dha; agus an sin a lorgachad 
gniomh lamha Dhe anns na h-uile ni chi e ? Is tric 
thug an leithide sin do smuainte buannachd agus toil-' 
inntinn dhomh, agus tha toil agam mo leughadairean aj 
dh' f haotainn roinn dhiu maille rium. 

Bha bothan an Airiche beagan tuilleadh is mile a 
dh'astar o'nEaglais. Rinn caol-shraid air a comhdach 



56 

ihairis gu tur ie craobhaibh agus le sgitheach ard, treor- 
uchadh 'o ioehdar a mhonaidh gu a thigh comhnuidh. 
Bha e neo-choinasach aig an am sin amharc thairis air 
a ghruamaichead fhreagarach aig a leithid do shlighe 
chum tigh a bhroin. ' > ~ 

Fhuair mi air mo dhol a steach gun do chruinnich 
beagan do chairdean Griosdui cuideachd 'o chearnaibh 
eadar-dhealuichte do 'n choimhearsnachd, a dh' iocadh 
an cis mu dheireadh do mheas, do speis, agus do 
chuimhne Nighean an Airiche. Bha aon na dha dhiu 
a f huair eolas orra an toiseach anns a cheum mu dheir- 
eadh d'a h-euslaint : bha beagan dhiu a ghiulain air 
fcghaidh comunn tairisneach rithe car uinena b' fhaide. 
Àch sheall na h~uile cionail a thaisbeineadh an graidh 
80 tlh' aon a bha air a deanamh ionmhuinn dboibh le 
jieithid do dhearbhainnibh comharaichte air fior dhiadh- 
Bchd. 

Dh' iarradh orm dol a steach do 'n t-seomar far an 
robh an luchd-daimh, agus beagan do chairdean eile 
pir dol a ghabhail an t-seallaidh mu dheireadh do chorp 
Ealasaid. 

Cha'n 'eil e furasda chur an ceill am mothuchadh a 

rìh' fhairicheas an inntinn aig a cheud shealladli do 

fdh' aghaidh rnharbh, ni an uair a bha i beo, a bha air a 

gradhachadh agus fuidh mheas airson an anama- sin 

I chleachd beatha a thoirt dhi. Ni sealladh domhain 

kgus uamhasach air an sgaradh sin a ghabh aite eadar 

tjflnam agus corp an neach a shiubhaii 'o na chunnaic 

&&nu roinihe e, an fhaireachdumn a chumail ann an 

Ssleachduinn ; tha ar bana-charaid ag amharc gu bhi 

i|raon dluth agus gidheadh fad air faibh. Tha 'n earr- 

|mn b'u ro chudthromaiche agus bu Ìuachmhoire air 

fceicheadh air faibh ; cha 'n 'eil anns na dh' fhuirich ach 

ìn tigh-comhnuidh taimhaidh a theid am mugha; 

i ìach 'eil na s faide air aiteach le thuathanach. Gidh- 

}&ch tha an corp a taisbeineadh a chodhaii ghnath- 

; lichte do chomunri cairdeii. Re tiota shaoiieamaid iad 

. \ bin nan cadal. Tha'n ath thiota a toirt na'r cuimhne 



57 

ìach 'eil an fhuil a ruith anns na cuislibh na 's 
aide ; chaili an t-suil a cumhachd gu faicinn, a chluas 
ru cluinntinn, an cridhe gu plosgail, agus na buill gu 
hiasad. Gu grad, bristidh smuain do ghloir a steach 
air an inntinn, agus tha sinn a breithneachadh gu bheil 
m t-anam ionmhuinn a tha air imeachd air ruigheachd na jp 
foìs a mhiannaieh e le fadal. Tha e air a chuartuchadh le 
sherubim agus le seraphim, agus e seinn oran Mhaois 
agus an Uain air Sliabh Shioin. Ann am meadhon 
samhaichead chudthromaich se'omar a bhais, tha 
breithneachadh a cluinntinn laoidhean neamhaidh air f 
an seinn le spioradaibh nam firean air an deanamh .ji 
foirfe. Ann an sealan eile, tha na bilean bana agus -j 
suil iosal a chuirp fhuar chreadha a gairm air an ais ar |j 
smuainte chum na talmhainn, agus da'r.n-ionnsuidh fj 
fein a rithist. Agus am feadh a tha sinn a smuaintJ | 
eachadh air basmhorachd, air peacadh, air a bhasjH 
agus air an uaigh, tha sinn a faireachduinn na h-ur- lì 
nuigh ag eirigh suas na'r broilleach, "Faigheam-sa bas |J 
an ionracain, agus bitheadh mo chrioch dheireannacrj |J 
cosmhuil r' a chrich-san \" 

Ma tha aon am ann anns am bheil Criosd agui|! 
slainte, bas, breitheanas, neamh, agus ifrinn teachd t ' 
Jathair na 's mo na rinn iad riamh gu bhi nan aobhaii t j 
chudthromach air breithneachadh, is e 'n t' am sin {j»{J, 
bheir sinn a dh* ionnsuidh taobh cisde anns am bheijjj 
corp creidmhich air imeachd. 

Bha cruth Ealasaid air atharrachadh, ach bha moruMj 
ga coslas air fuireach gun atharrachadh. Shuidh if} 
h-athair agus a mathair aig a ceann, agus a brathair ai^ii 
casan na cisde. Dh' amhairc an t-athair gu tosdacìj 
mu seach ormsa agus air a leanabh marbh, agi 
an sin thog e suas a shuilean gu neamh. Bha s 
airson a bhi air a thoirt suas do thoil De soilleir 
ghnuis; am feadh a rinn na deoir a siieadh a sios 
ghruaidhean aosda, a bhron agus a thairisneachd 
leigeadh ris aig an am cheudna. Ghlaodh agi 
dh'ochanaich a mhathair bhochd gu h-ard, agus leig i rM 



h 



58 

gun robh i gu mor air a tilgeadh sios le buille a 
sgarachduinn 'o nighin a bha air gach doigh ionmhuin 
leatha. Thug laigsinn agus anmhuinneachd sean aoi 
cudthrom da doilgheas, a dh' agair coir air morai 
I caomhalachd agus comhfhulangas. 

Thainig boirionnach a bha sealltuinn comharaicht 
speisealta aig an robh curam nam beagan dheas-ghnati 
} simplidh, agus gidbeadh cildthromach air an do chui 
an gnothuch feum, air a h-aghaidh far an robh mi m 
ag radh, 

" Le 'r cead, tha so na 's mo na shealladh aoibhneis 
I na tha e na shealladh broin. Tha ar bana-charaicl n 
I ghradhach Ealasaid ga f haotainn mar sin, cha 'n 'ei ^ 
1 aon teagamh agam. Tha ise an taobh thall do m 
h-uile doilgheas : nach 'eil sibh a smaointeachadh gi 
I bheil, le'rcead?" 

" An deigh na b' aithne dhomh, agus na chunnaic| la " 
1 agus na chuala mi," fhreagair mise, '* tha mi faireachd- 
|ji uinn an lan-dearbhaidh is iomlaine, am feadh a thef^' 
H corp na luidhe an so, gu bheii a h-anam maille ri s 
* Slanuifhear ann am Parras. Ghradhaich i e an so, 
| agus an sin tha i a mealtuinn an t-subhachais a ta aig a 
|; dheas-Iaimh gu siorruidh." 

" Dean trocair, dean trocair air seana chreutait 
bochd a tha ach beag air a bristeadh sios le h-aois agu* P 
le doilgheas ! Ciod a ni mise ! Tha Ealasaid air u 
falbh. Tha mo nighean mai bh. O mo leanabh ! 
Cha 'n f haic mi g-u brath tuilleadh thu. A Dhe, dean 
trocair ormsa a ta *m pheacach !" rinn a mhathair 
bhochd osmagail amach. 

" Bheir an urnuigh mu dheireadh sin mo bhoirionn-l 
!ach coir gradhaeh," arsa mise, "thusaagus do leanabhi 
ìcuideachd a rithist. Is glaodh e a thug na miltean 
chum gloir. Thug e do nighean an sin, agus tha mi 'n! 
lochas gu 'n d' thoir e thusa an sin mar an ceudna. 
Cha tilg Dia air chor sam bith a mach neach air bith 'al 
;thig da ionnsuidh-san." 

si Mo cheiie ghradhach," ars' an t-Airiche, is ■ 



<v 



59 

seadh an toisd fhada ghleidh e, " earbamaid ri Dia 

leanabh; agus earbamaid sinn fein ris mar an ceud- 

" Thug an Tighearn uaith, agus thug an Tigh- 

•n leis : beannu^chte gu robh ainm an Tighearna !" 

ia sinne sean, agus cha 'n urrainn a bhi aguinn ach 

igan na 's faide ri choiseachd air ar turus, agus an 

— " cha b' urrainn e tuilleadh a radh. 

'Shin an saighdeir a dh' ainmicheadh ann am phai- 

r mu dheireadh, Biobull ann am laimh, agus thuirt 

i Faodaidh e bhith, le 'r cead, nach bi ni agaibh 

aghaidh caibideai a leughadh mun d' theid sinn 

'n eaglais." 

linn mi sin, b'e an ceathramh caibideal deug do 
bhar Iob. Bha tosd taitneach air fad an t-seoraair, 
feadh a bha mi ga leughadh. Dh' amhairc gach 
raaid a bha air a caitheamh anns an t-seomar thiodh- 
aidh so, gu 'n robh i luachnthor* Rinn mi beagan 
ie a thoirt fainear o 'n chaibideal, agus chomh- 
langail mi iad ri cor ar peathar a dheaìuich ruinn. 
{ Cha 'n 'eìl annam ach saighdeir bochd," ars' ar 
aid a bha san arm, " agus cha 'n 'eil ni sam bith 
m do mhaoin an t-saoghaiì so thairis air mo theachd- 
ir laitheil; ach cha suaipinn mo dhochas a slainte 
ath-shaoghai, airson na h-uile ni b' urrainn an 
ghal so bhuileachadh, as eugmhais. Ciod e saibh- 
s as eugmhais grais ? Gu ma beannuichte gu robh 
t ! mar a tha mi triall mu 'n cuairt 'o aon aite taimh 
aon eile, tha mi daonnan a faotainn an Tighearna 
t 'air bith a tha mi dol ; agus buidheachas gun 
h da ainm naomha-san, tha e 'n so an diugh ann 
meadhon na cuideachd so ; do mhuinntir bheo agus 
,| jrbh. Tha mi faireachduinn gur maith a bhi 'n 



:' 



rhoisich cuid eile do na daoine a bha lathair air roinn 
;habhail na'r seanachas; ann an dol air an aghaidh 
'beatha, agus faireachduinn, Nighean an Airiche 
an toirt air an aghaigh ann an doigh ro thaitneach. 
t ni eigin aig gach caraid ri chur an ceill mar ì hiaa« 



k 



60 

uis air a gne matbasach. Rinn boirionnacb og fuidl 
f hichead, a bba gu ruige so na creutair fàoin agus am 
aideach; a leigeadh ris gun robh drughadh comhar 
aichte aig seanachas an latba sin orra : agus uaithe sij 
bha aobhar agam a chreidsinn gun do thoisich gra 
Dhe an sin ri oibreachadb orra ann an raoghainn. 
dheanamh do 'n cbuid mhaith sin, nach d' thoirea 
uaipe. 

Ciod am barrachd a tha leithid so do shealladh 
leigeil ris, an uair a tba e ajr a chomh-shineadh ris a 
doigh mharbh, dheas-ghnathach, gun fhoghlum; agt 
gu tric neo-eireachdail anns au cruinnich muinnt 
tiodhlacaidh ann an tigh a bhais ! 

Air dhuinn a bhi comhradb, dh' ath-bheothaich r 
paranta. Bha steidh ar seanachais taitneach da ' 
cridheachaibh. Is beag nach do mheas iad gu 'n rol 
an leanabh aca beo a ris, am feadh a bha sinn a lab 
airt uimpe. Shoillsich fiamh-ghaire dheurach an agìjjan 
aidbean gu tric, air dhoibh guth a cbairdeisa chluin 
tinn a cur an ceill feartan an nighine ; na mar is fea 
a dh* fhaodar a radh, feartan na Ti sin a rinn ise 1 1» 
soitheach trocair ; agus na h-inneal air maith spioradì dug 
d'a teaghlach. 

. Bha 'n t-am airson falbh do 'n eaglais a nis 
laimh. 

Chaidh mi ghabhail mo sheallaìdh deireannach do 
chorp. 

Bha moran sgriobhta na gnuis. Bha e solleir g 
d' thug i suas an deo le fiamh-ghaire. Bha e air fuirea 
fathast, agus cbuir e 'n ceill sioth-chainteachd a h-anaifit 
annan imeachd. A reir gnath na ducha, bha i aii 
h-uigheamachadh le duiìleagaibh agus blathaibh ai 
a cbisde: bha i cosmhuil ri bean-bainnse air do 
jnach a choinneacbadh fir na bainnse. Bu bhlatl 
iad sin a sheargas as gun amharus, ach thug iad 
chuimhne am Parras sin anns am bheii blathan 
bhasmhor; agus far am bheil a h-anani nach basa 
am feasd aigfois. 



IIJi. 



61 

Chuimhnich mi na briathra deireannach a chuala 
i i a labhairt, agus bha mi air mo bhualadh gu grad 
s an smuain shona sin, gun " robh bas gu deimhiu 
r a shlugadh suas le buaidh." 

Ann an tighin air falbh gu h-athaiseach, thuirt mi 
im fein, " Sith, mo phiuthar urramach, gu robh 
9 d chuimhne-sa agus do in-anamsa, gus an coinnich 
ìn ann an saoghal is fearr." 

Ann an uine bheag chaidh a chuideachd ann an 
dugh : bha chuideachd na bu taitniche, a thaobh 
n robh aireamh *do 'n mhuinntir a lean an 
alan, nan daoine a bha do ghne naomh agus 
ioradail. Bha 'n t-astar beagan na b' fhearr na 
ile. Chuir mi romham fuireach maille riu agus 
leachd air thoiseach orra; air dhoibh a bhi gluasad 
: an aghaidh gu h-athaiseach. 

Direach a deigh a chuirp thainig a parantaibh* 
ramaclf air cromadh le h-aois, agus a gul trid mor 
airisneachd cridhe. Bha 'n coslas a chum gach run 
Dtinn do thruas, do ghradh, agus do mheas, a 
msgadh suas. Lean an luchd-daimh eile ann an 
dugh, agus ghabh a chuid eile do na cairdibh a 
mineadh do 'n chuideachd an aiteachan as an deigh 
1. 

An deigh dhuinn dol air ar n-aghaidh mu cheud slat, 
la mo bhreithneachadh gun fhiughair ris, agus gu ro 
aitneach air a chur fuidh ghìuasad leis na cairdibh a 
la sa chuideachd; air dhoibh toiseachadh ri seinn 

•' Shiubhail a mhathair rau leth-bhliadhn' an deigh a h-ighin; agus 
, deadh aobhar a chreideinn gun robh Dia trocaireach dhi, agus gun 

ghabh e da ionnsuidh fein i. Gun robh gach leanabh iompaichte 
ir so a saoithreachadh agus a 'g urnuigh airson slainte am paranta 
D-iompaichte ! 
Dh' f huirich an t-atbair na deigh, agus rinn e maiseach a shean aois, 

gluasad agus caitheadh beatha cubhaidh don t-Soisgeul. Bha e 
hair ann an samhradh 1814 agus e ceithir fichead agus da bhliadhna 
1 aois. Co c'hiu a tha e beo fathast no nach 'eil, cha 'n f hios domhsa; 
i tba e cosffihuil roimhe so gu bbeil an nighean agus a paranta araon 

coinneachadh le cheile " ann an tir nan solas fior-ghlan, far am bbeiì 
oimh neo-bhasmhor a rioghachadh." 

F 



d 



:[;;. 



m 

'salm a bha freagarach do thiodhlacadh. Chab'urraii 
ni sam bith a bhi na bir bhlasda no na bu chu 
thromaiche. Bha bhuaidh lan-dearbhta aig a bhlar 
muigh ann an taiseachadh agus ann an coimeasga< 
fuaim a chiuil, an so air f haireachduinn gu sonruich w 
Bha 'n rathad troimh an d' imich sinn maiseach ag h' 
fasachail. Bha e na luidhe aig iochdar aonaich, a rij J 
air uairibh guthanna an luchd seinn a thilleadh air 
ais le fuaim mhic- talla, agus a thug mar gum b' ai 
freagairtean fann do ghuthannaibh an luchd-cumhaicì 
Bha bualadh a chlu'g air a chluinntinn gu soilleir 
thur na h-eaglais, agus mheudaich e gu mor a bhuai 
a bha aig an t-seirbhis shimplidh agus fhreagara 
so. 

Chaidh sinn seachad air na h-uibhir do bhothaijà, 
bha aire urramach air a thoirt fainear leis na h>u 
mar a chaidh sìnn seachad orra; agus rinn aghaidhe 
moran a chur an ceill an speis do'n bhoirionnach og 
dhealuich riu. Bha 'n t-seinn air a giulan air 
h-aghaidh gu coimhlionta, le stad an drast sa rith 
mu thimchioll cuig mionaidean, re an iornlan da 'r c 
air ar n-aghaidh. 

Cha 'n urrainn mi staid m' inntinn fein a chur 
ceill mar a bha i gu sonruichte air a coimh-chean^ 
ris an t-seinn thiamhaidh so. Bha na h-amanna 
dh' fhalbh, agus seana chrabhadh air an toirt ijrta 
chuimhne. Mhiannuich mi gum biodh a chleachdui: 
na bu trice. Tha e sealltuinn cosmhuii a bhi 



. fir 
bhuadbar a dhusgadh suas, agus a dh' altrum crabhaiilaìs 

agus aignidhean diadhaidh. ià 

Ceol, an uair a ta e air a thoirt a stearh do sheirbl M( 

a chreidimh gu riaghailteach, is e aon do na meadho ^ 

is ro-thaitniche, agus gun bhi idir air dheireadh ann„, nra 

eifeachd air a chuid eile do mheadhona nan gras. C/ 1021 

ghabh mi os laimh a bharalachadh tuilleadh is mio oi [ 

nadur gniomhach nan solasau sin a ni an t-anam ag 1 

an curp air an ath-aonadh, a mheaJltuinn air nean i\ 

an deigh na h-aiseirigh; ach is gaiin is urrauin mi tboi ii 



18 



b 



ili 



63 

3 Ti fein a chreidsinn gum bi ceol agus co-sheirn* air 
all, an uair a bhios eadhon ceud-fadh na claisteachd 
n air a ghloruchadh. 

Rainig sinn an eaglais mu dheireadh. Air dhomh 

i ag amharc a suas mar a tharruing mi dluth do'n 

j ath-thigh, thug mi'n aire do uaireadair-greine air a 

n salla. Sheol gathan na greine a dol fuidhe an sgaile 

um uair an fheasgair. Air dbomh bhi gabhait 

achad fuidh f hear-rabhaidh simplidh ach cud- 

a|romach, thug e 'ra chuimhne sior-ruith aimsir, neo- 

inntichead na beatha, agus dluthachadh cinnteach 

irruidheaehd. Smuaintich mi maille ri Daibhidh, 

'ii'j^ls coigreach mi maille riut, agus fear-cuairt, mar 

aithriche uile; tha ar laithean air an talamh mar 

aile, agus cha 'n 'eil neach a fantuiIln. ,, A, Thigh'- 

rna, " teagaisg dhuinn mar so ar laithean aireamh, 

. atjtum gu socraich sinn ar cridhe air gliocas." 

Bha 'n t-seirbhis air a cluinntinn le aire gheur agus 
airisneach. 'Nuair thamig sinn chum na h-uaighe, 
'i ìa 'n laoidh a raoghnuich Ealasaid air a seinn. Bha 
n i h-uile ni crabhach, simplidh, agus beothail. Chuir 
nn corp ar peaihar gradhach an tasgaidh anns an 
lamh, ann an lan dochas ri aiseirigh *o na marbh- 
bh. 

Mar so bha brat an sgarachduinn air a tharruing 
ir tamuill. Tha ise air imeachd agus gun air a faicinn 
::4iilleadh. Ach bithidh i air a faicinn air deas-Jaimh 
Fir-saoruidh aig an latha dheii eannach ; agus tais- 
anar i ris chum a ghloire, na miorbhuil grais agus na 
aimhneachan trocair. 
ij Mo leughadair, bochd na beairteach, an taisbeanar 
MÌiusa agus mise an sin n.ar an ceudna ? Am bheil sinn 
airarsgeaduchadhJeh-irisleachd,*'agusairarn-eideadh 
in an truscan-bainnse fireantachd an Fhir-shaoruidh ? 
k m bheil sinn air pilltinn o iodholaibh a dheanamh 
ìirbhis do'n Dia bheo ? Am bheil sinn mothachail gu 
heil sinn fein tur f halamh, agus uime sin a teicheadh 
h' ionnsuidh lanachd Slanuif hear adh' fhaotainn grais 



± 



64 -.■:■ 

agus neìrt ? Am bheil sinn da rireadh a tighin beo ai» 
an Crio^d, agus airsan, agus da thrid san, agu 
maille risan ? An e ar n-uile e anns na h-uile ? A 
bheil sinn " caillte agus air ar faotainn ?" " marb 
agus beo a ris ?'' 

Mo leughadair bochd, bu chaileag bhochd nighean a 
Airiche, agus leanabh duine bhochd. Anns an ni si 
tha thusa cosmhuil rithe: ach àm bheil thu cosmhu 
rithe 9 mar a bha ise cosmhuil ri Criosd ? Am bheil th 
air do dheanamh saibhir le creidimh ? Am bheil cru 
agad air a thasgaidh suas air do shon ? Am bheil ( 
chridhesocruichte air saibhreas neamhaidh? Mar ei 
leugh an eachdrui so aon uair eile fathast, agus an 
guidh gu durachdach airson a leithid so do chreidim 
luachmhor. 

Ach, ma tha thu trid grais a jSfradhachadh agus 
deanamh seirbhis do'n Fhear-shaoruidh a shaor Nighea 
an Airiche, gras, trocair, agus sith gu robh mail 
riut ! Tha do chrioch air tuiteam dhuit ann 
ionadaibh aoibhneach : tha oighreachd thaitneach aga( 
Dean dian ruith air t-aghaidh ann an dleasnas, agtì 
feith air an Tighearna, a sealbhachadh t-anama ann 
faighidin naomha. Bha thu direach maille rium 
uaigh bana-chreidmhich a dh' imich. A *nis " imic 
thusa romhad gus an d' thig a' chrioch: oir gabhaic 
tu fois, agus seasaidh tu ann ad chrannchur aig cric 
nan laithean, ,> Dan. xii. 13. Gur ann a bhiodh muinnti 
mo dhucha, gu sonruichte boirionnaich oga aleantuin 
eiseimpleir Nighean an Airiche; araon ann an diad 
achd agus ann an sgeinmealachd an t-saoghail 
fein: chum gum biodh sibh na'r luchd-leanmhuin 
oirrese a " tha tre chreidimh agus f haighidinn a sealjp 
achadh nan geallanna;" "oir aseugmhais naomhach( 
cha fhaic neach air bith an Tighearn:" Eabh. 
12.— xii. 14. 



CRIOCH.